حرمت شراب و نوشیدن آن در بهشت

اخیراً در بسیاری از سایت ها و وبلاگ ها شبهاتی پیرامون تناقض و تضاد در قرآن مطرح می کنند یکی از آن شبهات که مانور گسترده ای بر روی آن داده اند این است که در قرآن تناقض است. شراب (خمر) را از عمل شیطان خوانده، ولی می‌گوید در بهشت نهر‌های شراب (خمر) جاری است؟
ابتدا خوب است که دست کم از یک یا چند آشنای با قرآن سؤال کنند که منظور چیست و مقصود کدام است و سپس حکم کنند که تناقض هست یا نیست و آن را به عنوان یک دست آورد مهم در سایت‌هایشان درج کرده و فرافکنی کنند. و خوب است که قبل از جستجوی برای یافتن تناقض در قرآن کریم، از چند نفر واژه شناس سؤال کنند که چه فرقی بین تناقض، تضاد، اختلاف، تفاوت، فرق و ... وجود دارد. نه این که دو تا کلمه را پیدا کنند و فریاد زنند که تناقض هست.
نویسنده‌ی این شبهه به چند آیه استناد کرده که در آنها بیان شده که شرب خمر از عمل شیطان است. مانند: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَیْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (المائده، 90)
ترجمه: اى کسانى که ایمان آورده‏اید، همانا باده و قمار و بتها و تیرهاى قرعه، پلید است و از کارهاى شیطان. پس از آن [ها] دورى کنید باشد که شما رستگار شوید.
و هم چنین به آیاتی اشاره نموده که در بهشت نهرهای از خمر وجود دارد که موجب لذت بهشتیان می‌گردد. مانند: مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتی‏ وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فیها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَیْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ یَتَغَیَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبینَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَ لَهُمْ فیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ کَمَنْ هُوَ خالِدٌ فِی النَّارِ وَ سُقُوا ماءً حَمیماً فَقَطَّعَ أَمْعاءَهُمْ (محمد ص، 15)
نه اصل شراب خمر بد است و نه اصل شهوت بد است، نه اصل لذت بد است و نه هیچ چیز دیگری که خداوند متعال خلق کرده است، چرا که حق تعالی خیر از محض است و از او شر صادر نمی‌گردد. منتهی کار شیطان (اعم از جن و انسان)، بدل زدن است و همه‌ی انحراف انسان نیز از قرار دادن بدل به جای اصل به صورت عمدی یا سهوی نشأت می‌گیرد.

انتشار تصاویر خصوصی بازیگران زن توسط یک سایت + عکس

یک وب سایت تفریحی که در سامانه ساماندهی پایگاههای اینترنتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی! به ثبت رسیده است در اقدامی نادر به انتشار تصاویر خصوصی بازیگران زن سینما اقدام کرد .
به گزارش سرویس فرهنگی صراط، این سایت که مدت کوتاهی از راه اندازی آن می گذرد در بخشی از معرفی خود آورده : سایت و فروم ........ سایتی تفریحی و عاشقانه می باشد که در آن ، گالری عکس به روز از هنرمندان خوب داخل کشور به همراه تصاویر زیبای عاشقانه، قطعات و اشعار زیبای عاشقانه ، مطالب طنز و خواندنی ، اس ام اس و غیره می باشد که در مرداد 1389 آغاز به کار کرد .
پیش از این بارها به مسئولین محترم وزارت ارشاد پیرامون اقدامات خلاف اخلاق این سایت هشدار داده شده بود اما ظاهرا با بی توجهی صورت گرفته سایت مذکور همچنان در انتشار تصاویر خصوصی بازیگران زن سینما یکه تازی می کند . این نکته که از چه طریق این تصاویر کاملا خصوصی به دست مسئولین سایت می رسد در نوع خود جالب توجه به نظر می رسد .

هرچند هنوز از نیت اصلی گردانندگان این سایت اطلاعی در دست نیست اما انتشار چنین تصاویری که بازیگران را شبیه به مانکن های غربی نشان می دهد احتمالا از پشت پرده ای تکان دهنده خبر می دهد . در زیر برخی از تصاویر منتشر شده در این سایت را مشاهده می نمائید. صراط بابت نمایش این تصاویر از امت حزب الله پوزش می طلبد .

آیا در حسابرسی قیامت بین سادات و سایرین تفاوتی هست؟

با جمع روایات، روشن می ‏شود که سادات نیز مانند همه مردم دیگر هستند و در صورت گناه مستحق مجازات اخروى می ‏شوند. چنانکه از امام رضا (ع) نقل شده است که خطاب به برادرشان که از راه راست منحرف شده بود و به اینکه از سلاله حضرت پیامبر اکرم (ص) و حضرت فاطمه زهراء (ع) است؛ می ‏نازید و خود را اهل جهنم نمی ‏دانست، فرمودند: آیا فکر کرده‏اى که حضرت موسى بن جعفر (ع) خداوند را فرمانبردارى کند و روزها روزه بدارد و شبها به پاخیزد و تو خداوند را عصیان کنى و سپس هر دو روز قیامت مساوى باشید؟ و در این صورت تو از او نزد خداوند عزیزتر خواهى بود! همانا امام على بن الحسین (ع) می‏فرمودند: نیکوکاران ما دو اجر و زشت‏کاران ما دو عذاب دارند. آنگاه امام رو به حسن وشاء فرمودند و با اشاره به آیه قال یا نوح انه لیس من اهلک انه عمل غیر صالح (هود، آیه 46). به وى گفتند: او فرزند نوح بود، اما خداوند را عصیان کرد و خداوند نسبتش با پدرش را نفى کرد. همچنین هرکس که از خاندان ما باشد و خداوند را فرمانبردارى نکند، در حقیقت از ما نیست و اگر تو خداوند را پیروى کنى از ما هستى. شیخ صدوق؛ عیون الاخبار الرضا (ع) ج: 1 ص: 257.
همچنین در نقل دیگر امام به برادر خود فرمودند: به خدا قسم کسى به آنچه نزد خداوند است یعنى ثواب اخروى و دورى از آتش جهنم نمی ‏رسد، مگر به فرمانبردارى او؛ و تو می ‏پندارى که با گناه به آن خواهى رسید؟ بد پندارى دارى! وى به امام عرض می ‏کند: من برادر شما و پسر پدر شما هستم. امام فرمودند: تو در صورتى که خداوند را فرمانبردارى کنى، برادر من هستى. آنگاه به آیه سابق الذکر استناد کردند و فرمودند: خداوند فرزند نوح را به دلیل گناهش از اینکه از خاندان نوح باشد، بیرون کرد. (همان ص: 260).
پس ملاحظه می ‏شود که از این جهت تفاوتى بین سادات و غیر سادات نیست. بلکه طبق حدیث امام سجاد (ع) سادات گناهکار دو برابر دیگران عذاب می ‏کشند، چنانکه فرمانبرداران آنها نیز دو برابر ثواب می ‏برند. (الحمیرى؛ قرب الاسناد، ص: 357)

تقلید مرگ آفرین از سریال 5 کیلومتر تا بهشت

این آخرین جمله‌ای بود که محمد مهدی قبل از شروع بازی مرگبارش به زبان آورد. او سه‌شنبه هفته گذشته وقتی خودش و برادر 6 ساله‌اش را در خانه تنها دید، تصمیم گرفت همانند سریال مورد علاقه‌اش تبدیل به یک روح شود و به مکان‌های مورد علاقه‌اش سر بزند، غافل از اینکه بازی او سرنوشت شومی به‌دنبال خواهد داشت.
حالا 7 روز از حادثه‌ای که برای پسربچه 12 ساله گذشته می‌گذرد. 7 روزی که حاصل آن برای پدر و مادر محمد مهدی چیزی جز گریه و اندوه نبوده است. درست زمانی که خیلی از ما مشغول مسافرت و استراحت در تعطیلات عید فطر بودیم، اعضای خانواده کوهی پله‌های بیمارستان سوم شعبان را دو تا یکی می‌کردند به امید اینکه شاید از زبان پزشکی بشنوند: پسرتان به زندگی برگشته است. اما 7روز گذشت و محمد مهدی نه تنها به هوش نیامد که بنابر نظر قطعی پزشکان، دچار مرگ مغزی شد.
تقلید مرگبار: محمد مهدی علاقه زیادی به یکی از سریال‌های ماه رمضان داشت و جانش را هم سر تقلید از این سریال گذاشت. این را پدر محمد مهدی می‌گوید. وی می‌افزاید: پسرم بیش‌فعال بود و فیلم‌ها و سریال‌هایی را که می‌دید، تاثیر زیادی در او می‌گذاشت. دست آخر هم تقلید از یکی از همین سریال‌ها کار دستش داد و ما را داغدار کرد.
ماجرا چه بود؟ بعد از ظهر سه‌شنبه گذشته، هیچگاه از یاد پدر محمد مهدی نخواهد رفت. زمانی که او سر کار بود و وقتی همسرش برای خرید خانه را ترک کرد، بچه‌ها در خانه تنها ماندند. او توضیح می‌دهد: محمد مهدی و برادر  6ساله‌اش مشغول بازی بودند که پسر بزرگم ناگهان تصمیم گرفت، به تقلید یکی از سریال‌های ماه رمضان تبدیل به روح شود. او به برادر کوچکش گفت که می‌خواهد وقتی روح شد، به محل کار من و نزد مادرش و همسایه‌ها برود و ببیند ما راجع به او و کارهایش چه می‌گوییم. برای همین به میله بارفیکسی که برای ورزش کردن بچه‌ها در خانه نصب کرده بودیم، یک روسری را قلاب کرد و سرش را داخل آن قرار داد و ناگهان حلق آویز شد. چند ثانیه بعد هم روی زمین افتاد و از هوش رفت.

نذر وقربانی شیعیان همگی شرک اکبر به خداوند در عبادات است.

شبکه وهابی وصال در میان برنامه ای به شبهه افکنی علیه مذهب برحق شیعه پرداخته وشیعیان را متهم به شرک اکبر در عبادات نمود
این شبکه بدون اینکه از اعتقادات شیعه اطلاعی داشته باشد به محکوم کردن شیعیان به شرک اکبر در عبادت واستعانت اقدام نمود و مدعی شد نذر وقربانی شیعیان شرک است .
حال به نقد وبررسی این شبهه می پردازیم .
بیان شبهه :
وهابیون نذر برای غیر خدا را حرام دانسته وآن را شبیه نذر برای بت ها می شمارند و می گویند این کار از غلو و بزرگ دانستن کسی که برای او نذر شده است ، سرچشمه می گیرد .
پاسخ:
1- مراد از نذر
معنی نذر آن است که انسان خود را متعهد به پرداخت چیزی معین در صورت تحقق هدف و برآورده شدن مقصود کند و بگوید : برای خدا بر گردن من است که اگر چنین شد فلان کار را انجام دهم » و این همان نذر شرعی است .
و به همین جهت است که می بینیم تمام فقهای شیعه شرط تحقق نذر را استعمال کلمه (الله) در صیغه نذر می دانند . مرحوم صاحب جواهر در این زمینه می فرمایند : واجب است در صیغه نذر - که سبب ملتزم شدن به آن می شود – بگوید برای خداست بر گردن من ؛ به این معنی که اگر برای غیر خدا مانند پیامبری یا فرشته مقربی نذر کند صحیح نمی باشد.
جواهر الکلام ج 35 ص 172
پس وقتی که می گوید : برای فلان نذر کردم در واقع کلام خود را خلاصه کرده مجاز به کار برده است ؛ زیرا معنی آن این است که : برای خدا نذر کردم که کاری انجام دهم که ثوابش برای فلانی باشد و بنا بر این مراد از نذر برای اموات در واقع نذر برای خداوند است و اهدای ثواب آن به صاحب قبر ؛ نه این که نذر برای صاحب قبر صورت گرفته باشد  وعلت نذر در این موارد ، نذر کردن صدقه دادن و هدیه دادن ثواب آن به پیغمبر یا ولی او یا نیکان است ، و مقصود از آن تقرب به مرده به سبب نذر برای او نیست ؛ بلکه مقصود تقرب به سوی خداست ؛ چگونه انسان قصد قربت به مرده ای را بکند با اینکه می داند او از دنیا رفته و نمی تواند از این نذر سودی ببرد ، نه می تواند غذای نذری را بخورد و نه می تواند از آن اگر پول باشد استفاده کند و نه اگر لباس باشد آن را بپوشد .
پس بهتر آن است که بی جهت دیگران را تکفیر نکرده و با فتواهای بدون مدرک به دیگران هجوم نیاوریم ؛ و بلکه باید عمل مسلمان را حمل بر صحت کرده و حدالامکان به آنان تهمت نزنیم.

اصناف و انواع دوزخیان

امام صادق (ع) از آباء طاهرینش و آنها از جد بزرگوارشان علی (ع) روایت کردند که حضرت رسول فرمود : چهار طایفه اند که اهل آتش از شدت آزار و اذیت آنها به مالک پناهنده می شوند . این طایفه از حمیم  آب جوشان جحیم  می نوشند و از شدت عذابش فریاد " یا ویل ای وای و  یا ثبور  خدا مرگم بدهد سر می دهند . بعضی از اهل آتش به بعض دیگر می گویند علت عذاب این چهار طایفه که ما از عذاب آنها به اذیت افتاده ایم چیست ؟ یکی در تابوتی از سنگ معلق است و دیگری محتویات درونش به بیرون کشیده می شود و سومی از دهانش جراحت و خون سرازیر است و آن دیگری گوشت خودش را می خورد . از فرشته نگهبان تابوت سوال می شود ، چیست قصه این دور مانده از رحمت الهی که از عذاب او ما به اذیت افتاده ایم ؟ فرشته می گوید : همانا این خائن وقتی که مرد ، اموال مردم بر گردنش بود که نه آنها را به صاحبانش پرداخت و نه به وعده هایی که نموده بود وفا نمود . آن گاه درباره آن کسی که محتویات داخل شکمش به بیرون کشیده شده بود سوال می شود . فرشته می گوید : این خائن از جمله کسانی بود که از اصابت بول به جسمش هی‍ باکی نداشت رعایت طهارت را نمی کرد آن گاه درباره کسی که چرک و خون از دهانش جاری می شود سوال می شود ، فرشته پاسخ می دهد : این محروم از رحمت الهی کسی است که تقلید دیگران را در می آورد . سپس درباره کسی که گوشت بدنش را می خورد سوال می شود ، فرشته می گوید : این دور شده از رحمت الهی کسی است که گوشت مردم را با غیبت ها و سخن چینی هایش می خورد .
نمونه دوم
امام صادق (ع) از پدرانش و آنان از امیرالمومنین (ع) و حضرتش از رسول خدا (ص) چنین نقل فرمود : آتش در روز قیامت با سه کس تکلم می کند : امیر ، قاری قرآن ، و ثروتمند از مال . آتش به امیر فرمانروا می گوید : ای کسی که خداوند به تو سلطه و قدرت عنایت فرمود ، اما عدالت بخرج ندادی ، پس امروز آتش را ببلع همانطور که پرنده دانه کنجد را می بلعد ، و به قاری گفته می شود که : ای کسی که با صدایت قصد تزین و زیبا نمودن نزد مردم داشتی در حالی که خداوند را معصیت می نمودی پس امروز آتش را ببلع ، و به ثروتمند گفته می شود : ای کسی که خداوند بتو در دنیا مال بسیاری بخشید اما یک فقیر حقیر ، مقدار اندکی آنهم بصورت قرض از تو خواست و تو از روی بخل و تنگ چشمی ابا نمودی اکنون ببلع آتش را به دوزخیان چه می گذرد.

منبع: قفسه

پیامک های ویژه ی ولادت امام رضا (ع) پیامک رضوی

 حق معرفتی به هر نگاهم داده / در حلقه‌ی عشق خویش راهم داده / این ها همه علتش فقط یک چیز است / ایرانی‌ام و رضا پناهم داده
ساقی امشب راحت جان می دهد / هر چه خواهی از کرم آن میدهد / گردش چرخ فلک بر کام ماست / حاجتت شاه خراسان میدهد
هر چند حال و روز زمین و زمان بد است / یک تکه از بهشت در آغوش مشهد است / حتی اگر به آخر خط هم رسیده ای / اینجا برای عشق شروعی مجدد است
السلام ای حضرت سلطان عشق / یا علی موسی الرضا ای جان عشق / السلام ای بهر عاشق سرنوشت / السلام ای تربتت باغ بهشت
نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند / مردم صدای آمدنت را شنیده اند / زیباتر از همیشه شده آستان تو / آقا! چقدر ریسه برایت کشیده اند

شمع جمع شاپرکهایی رضا / ای کلید ساده مشکل گشا / آن گل زیبا گل خوشبو تویی / ای رضا جان، ضامن آهو تویی / با نگاهت چون کبوتر کن، مرا / تا بگیرم اوج، خوشحال و رها

با نام رضا به سینه ها گل بزنید / با اشک به بارگاه او پل بزنید / فرمود که هر زمان گرفتار شدید

بردامن ما دست توسل بزنید

ای پسر فاطمه، نور هدی / سبزترین باغ بهار خدا / با تو دل از غصه رها می شود /پاکتر از آینه ها می شود / ای گل گلزار خدا، یا رضا /آینه ی قبله نما یا رضا

از عرش سلام سرمدی آوردند / آیینه ی حُسن سرمدی آوردند / با آمدن رضا(ع) از باغ بهشت / یک دسته گل محمدی آوردند
میلاد شمس الشموس، خسرو اقلیم طوس، شاه انیس النفوس، برشما و خانواده ی گرامیتان، تبریک و تهنیت

محزون نباش - داستان کوتاه

خبر رسید که علی بن موسی الرضا (ع)، در راه خراسان است. رجب هدایایی را آماده کرد و خودش را به کاروانی رساند، که به دیدار امام می رفت. مردم از اطراف برای دیدن امام  جمع شذه بودند و آنها نیز هدایایی را با خود آورده بودند. قافله به راه افتاد و راه بیابان را در پیش گرفت.
یکباره گرد و غباری فضا را پر کرد و اسب ها شیهه کشیدند و راهزنان از راه رسیدند و دست به غارت زدند. صدای داد و فریاد و شیهه اسب ها در باد تلاقی شد و هدایای امام ربوده شد. رجب با چنگ و دندان هدایای امام را نگه داشته بود، که ناگهان ضربه شدیدی به دهانش خورد و دندانهایش ریخت. افراد قافله متفرق شدند و هر کس به راهی رفت. رجب نیز در حالیکه درد شدیدی داشت، راه دهی را که در همان نزدیکی بود در پیش گرفت، پس از اندکی پیاده روی به آبادی رسید و شب را در همانجا خوابید.
در خواب حضرت رضا (ع)، را دید که به او می فرماید: محزون نباش که هدیه ها و اموال تو به مارسید. برای دندان هایت گیاه سعد را بکوب و در دهان نگه دار. رجب با خوشحالی از خواب بیدار شد و طبق فرموده امام ، گیاه سعد را در دهانش نگه داشت. پس از اندکی خداوند دندان هایش را برگرداند. رجب پس از مدتی به دیدن امام رفت. امام فرمود: آنچه در مورد سعد گفتیم انجام شد، حالا وارد این خزانه شو و نگاه کن...
باورش نمی شد، همه اموال و هدایایی که خودش و مردم برای امام ، گرفته بودند؛ در آن خزانه بود...

امام کیست، بیان نورانی امام رضا(ع) درباره صفت و فضل امام

کتاب شریف عیون أخبار الرضا شامل روایات زیبایی از امام هشتم شیعیان حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) است که خواندن این روایات شریفه در این روز و شب‌های گرامی، شیرینی دو چندانی دارد.
به مناسبت سالروز ولادت با سعادت ولی نعمت‌مان حضرت ابالحسن امام رضا علیهما‌السلام، قفسه را متبرک به بیانی نورانی از آن نور الهی می‌کنیم که به نقل از همین کتاب ترجمه غفارى و مستفید، ج‏1 ص 444 باب 20،  شریف درباره صفت امام، امامت، فضل و رتبه امام است.
عبد العزیز بن مسلم گوید: در زمان علىّ بن موسى الرّضا علیهما السّلام در مرو بودیم، از آغاز ورود - روز جمعه- در مسجد جامع آن شهر گرد آمده بودیم و مردم در باره امامت و اختلافات زیاد مردم در آن مورد، بحث و گفتگو مى‏کردند، من نزد آقا و سرورم حضرت رضا- علیه السّلام- رفتم و گفت‌وگوهاى‏ مردم را به عرض ایشان رساندم.
حضرت تبسّمى کرده فرمودند: اى عبد العزیز! مردم اطّلاعى ندارند، از دین خود به نیرنگ گمراه شده‏اند، خداوند تبارک و تعالى پیامبر خود را قبض روح نکرد مگر بعد از اینکه دین را براى او کامل گردانید و قرآن را که بیان همه چیز در آن است، بر او نازل فرمود، حلال و حرام، حدود و احکام و جمیع نیازمندى‏ها را به طور تمام و کمال در آن بیان فرمود و گفت: «ما فَرَّطْنا فِی الْکِتابِ مِنْ شَیْ‏ءٍ (در کتاب هیچ چیز را فروگذار نکردیم- انعام: 38) و در حجّة الوداع که در آخر عمر حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله واقع شد این آیه را نازل فرمود: الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دِیناً» (امروز دین شما را برایتان کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان دین، براى شما پسندیدم- مائده: 3) و مسأله امامت، تمام‏کننده و کامل‏کننده دین است، و حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله قبل از وفات خود، دین را براى مردم توضیح داده، تبیین فرمود، و راه آن را براى آنان آشکار کرد، آنان را در مسیر حقّ قرار داد و علىّ علیه السّلام را بعنوان امام و راهنما برایشان تعیین فرمود، و تمام آنچه را که مردم به آن نیازمندند، بیان فرمود، هر کس گمان کند خداوند دین خود را کامل نکرده، در حقیقت کتاب خدا را ردّ کرده است، و هر کس کتاب خدا را ردّ کند کافر است، آیا مردم به قدر و ارزش امامت و موقعیّت آن در بین امّت آگاهند تا انتخابات آنان در آن مورد قابل قبول باشد؟!

اولین‌ بحران‌ داخلی‌ لبنان‌

پیش‌ از پایان‌ دهه‌ 50 میلادی ‌، نشانه‌های‌ اولیه‌ تغییرات‌ عمیق‌ و گسترده‌ اجتماعی‌ که ‌آثار خود را از آن‌ تاریخ‌ به‌ بعد بر لبنان‌ بر جای‌ گذارد ، عیان‌ شد .
تا آن‌ هنگام‌ به‌ رغم‌ گستردگی‌ شهرهای‌ بیروت‌ ، صیدا و طرابلس‌ ، چهره‌ عمومی‌ لبنان‌  یک‌ چهره‌ روستایی‌ بود . اما نیمه‌ دوم‌ دهه‌ 50 شاهد روند سریع‌ جابجایی‌ و مهاجرت‌ به‌ سمت‌ شهرها بود .
شیعیان‌ ، بخش‌ بزرگی‌ از این‌ مهاجران‌ را تشکیل‌ می‌دادند . بدین‌ ترتیب‌ ، محله‌های‌ فقیرنشین‌ حومه‌ بیروت‌ به‌ تدریج‌ رونق‌ گرفت‌. این‌ محله‌ها که‌ در بسیاری‌ از مناطق‌ در نزدیکی‌ محله‌های ‌مارونی‌ نشین‌ احداث‌ می‌شد ، غالباً دیوار به‌ دیوار اردوگاه‌های‌ پناهندگان‌ فلسطینی‌ قرارداشت ‌.
در نتیجه‌ ، شیعیان‌ تماس‌ مستقیم‌ با قشرهای‌ مختلف‌ لبنان‌ را آغاز کردند و دیگر درجنوب‌ یا بقاع‌ در انزوا به‌ سر نمی‌بردند .
در سال‌ 1958 ، اولین‌ بحران‌ داخلی‌ لبنان‌ یعنی‌ جنگ‌ میان‌ مسلمانان‌ و مسیحیان‌آغاز شد و طایفه‌ شیعه‌ در برابر آزمونی‌ مهم‌ قرار گرفت‌ . انتظار می‌رفت‌ که‌ شیعیان‌ در صف‌ مخالفان‌ مسیحیان‌ سنگربندی‌ کنند . ولی‌ این‌ جنگ‌ عملاً نبردی‌ میان‌ پیشتازان‌ کشور استقلال‌ یافته‌ لبنان‌ که‌ اکثراً مسیحی‌ مارونی‌ و طرفدار غرب‌ و خواهان‌ حفظ‌ میثاق 1943بودند علیه‌ مسلمانان ‌، دروزها و سایر طوایفی‌ بود که‌ خواهان‌ لبنانی‌ با چهره‌ای‌ کاملاً عربی‌ بودند .
شیعیان‌ در این‌ جنگ‌ ، موضع‌گیری‌ نکردند و خواهان‌ حفظ‌ وضع‌ موجود بودند . البته‌ نه‌ به‌ علت‌ رضایت‌ از حاکمیت‌ مسیحیان‌ بلکه‌ به‌ دلیل‌ ترس‌ و وحشت‌ از سلطه‌ مجدد اهل‌ سنت‌ .