عمر و مدفن پیامبران

 از میان 124000 پیامبر، اسامى 25 نفر در قرآن کریم ذکر شده است .نام هفده نفر از انبیاء در آیات 84، 85 و 86 سوره انعام ذکر شده است :
وَ وَهَبنا لَهُ إِسحقَ وَ یَعقُوبَ کُلا هَدَینا وَ نُوحا هَدَینا مِن قَبلُ وَ مِن ذُرِّیَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَیمنَ وَ اءَیُّوبَ وَ یُوسُفَ وَ مُوسى وَ هرُونَ وَ کَذلِکَ نَجزى المُحسِنینَ * وَزَکَرِیا وَ یَحیى وَ عیسى وَ إِلیاسَ کُلُّ مِنَ الصالِحینَ * وَ إِسمعیلَ وَ الیَسَعَ وَ یُونُسَ وَ لُوطا وَ کُلا فَضَّلنا عَلَى العالَمینَ.

نام	ولادت	مدت عمر	مدفن
1- حضرت آدم	بعدازهبوط آدم	930 سال	نجف یا مسجد خیف در منى
2- حضرت ادریس	830	365 سال	عروج به آسمان
3- حضرت نوح	1642	1400 سال	نجف
4- حضرت هود	2648	460 سال	وادى السلام در نجف
5- حضرت صالح	2973	136 سال	وادى السلام در نجف
6- حضرت ابراهیم	3323	180 سال	الخلیل در نزدیکى بیت المقدس
7- حضرت اسماعیل	3418	135 سال	حجراسماعیل در مسجدالحرام
8- حضرت اسحق	3423	180 سال	الخلیل در فلسطین
9- حضرت لوط	3422	80 سال	الخلیل در فلسطین
10- حضرت یعقوب	3483	147 سال	الخلیل
11- حضرت یوسف	3556	120 سال	الخلیل
12- حضرت ایوب	3642	226 سال	حله
13- حضرت شعیب	3616	220 سال	بیت المقدس
14- حضرت موسى	3748	120 سال	وادى تیه 6 فرسخى بیت المقدس
15- حضرت هارون	3745	123 سال	وادى تیه 6 فرسخى بیت المقدس
16- حضرت داود	4333	100 سال	بیت المقدس
17- حضرت سلیمان	4391	71253 سال	بیت المقدس
18- حضرت الیاس	4506		عروج
19- حضرت الیسع	4529	75 سال	دمشق
20- حضرت یونس	4728		شرق دجله در مقابل شهر موصل
21- حضرت ذوالکفل	4830	75 سال	نزدیک کوفه ، روم ، شام درنزدیکى کوفه کنارشط فرات
22- حضرت زکریا	5500	160 سال	بیت المقدس شهر حلب
23- حضرت یحیى	5585	30 سال	مسجد جامع دمشق بیروت
24- حضرت عیسى	5585	33 سال	عروج به آسمان
25- حضرت محمد	6163	63 سال	مدینه منوره

شب تاریک

در شبى تاریک دو نفر یکى بالاى تخت ، و دیگرى پائین تخت خوابیده بود. او که بالاى تخت بود، روى دوستش افتاد.
دوستش پرسید: این چى بود، افتاد ؟
گفت : چیزى نبود لباسهایم بود.
پرسید: پس چرا اینقدر سنگین بود؟
گفت : چون من هم داخل لباسها بودم .

اندرزهاى لقمان حکیم

اى فرزند، اگر بهشت را دوست دارى ، بدان که خداوند طاعت را دوست دارد. پس دوست بدار آنچه را خدا دوست دارد،تا آنچه را دوست دارى به تو عطا نماید. و اگر دوزخ را دوست ندارى ، بدان که پروردگار تو معصیت را دوست ندارد. پس دوست مدار آنچه را خداوند دوست ندارد، تا خداوند ترا از آنچه دوست ندارى نجات بخشد.
اى فرزند :توبه را به تاءخیر مینداز که مرگ ناگهان مى رسد.
غنایت را در قلب نگهدار، و فقرت را براى دیگران بازگو مکن .
آتش آتش را خاموش نکند و شرشر را ، پس آتش بدى را با نیکى خاموش ساز.
با سه کس مدارا کن : مریض ، سلطان ،همسر.
قانع باش تا غنى باشى ، و متقى باش تا عزیز باشى .
از زنان بد، به خدا پناه ببر ، و از خوبان ایشان نیز بر حذر باش .
آنچه را نمى دانى بیاموز، و آنچه را مى دانى بیاموزان .
بى نیازترین مردم کسى است که به آنچه دارد قناعت کند، و نیازمندترین مردم کسى که چشمش به دست مردم باشد.
بکوش امروزت از دیروزت بهتر، و فردایت از امروزت نیکوتر باشد. زیرا هرکس که دو روزش مساوى باشد زیان دیده ، وکسى که امروزش از دیروزش بدتر باشد ملعون است .
از مردم پند گیر پیش از آنکه از تو پند گیرند.

بى نیازترین مردم

عیسى بن مریم :

خادم من دستان من ،

مرکب من پاهاى من ،

بستر من زمین ،

بالش من سنگ و لباس گرم من در زمستان آفتاب ،

و چراغ من در شب ،

ماه آسمان ،

خوراک من گرسنگى ،

شعار من ترس ،

و لباس من پشم است . میوه و سبزى من آن چیزى است که از زمین براى حیوانات و چهار پایان مى روید. شب مى کنم در حالى که چیزى از دنیا ندارم ،

و صبح مى کنم در حالى که چیزى ندارم ،

و هیچکس بر روى زمین از من غنى تر و بى نیازتر نیست .

مستشار ظالم

زن و شوهرى با هم نزاع کردند. مرد عصائى بر زوجه زد که بر اثر آن ضربت از دنیا رفت ، بدون اینکه شوهر قصد کشتن او را داشته باشد. مرد از اقوام و خویشان همسر ترسید و براى یافتن چاره کار مدتى اندیشید و چون فکرش بجایى نرسید با یکى از دوستانش ‍ مشورت کرد.
مستشار گفت : چاره کار آنست که جوان زیبائى را پیدا کنى و او را بکشى . آنگاه او را کنار جسد زنت قرار دهى ، تا وقتى اقوام همسرت یا اقارب آن جوان از ماجراى قتل مطلع شدند، به ایشان بگوئى : این جوان با زوجه من زنا مى کرد و لذا من هر دو را به قتل رساندم .
مرد ساده ، کلام مستشار را پذیرفت و تصمیم بر اجراى آن گرفت . جلو منزل خود نشست . اتفاقا جوان زیبائى از آنجا مى گذشت ، او را به بهانه اى به داخل منزل آورد و به قتل رساند و جسدش را کنار جسد همسرش قرار داد.
هنگامى که خویشان زن اطلاع یافتند، براى انتقام نزد شوهر آمدند.
شوهر آن زن گفت : من دیدم این جوان با عیال من عمل منافى عفت انجام مى دهد، نتوانستم تحمل کنم ، هر دو را بقتل رساندم .
خویشان زن با مشاهده صحنه و اینکه هر دو در کنار یکدیگر قرار گرفته بودند، آرام شدند، و اعتراض و اقدامى نکردند. از سوى دیگر مستشار ظالم با خیالى آسوده در منزل خود نشسته بود، تا اینکه شب فرا رسید و هوا تاریک شد. چون پسرش به خانه نیامد، نگران شد. در جستجوى پسر از منزل خارج شد و به هر کوى و برزن سر زد تا شاید او را پیدا کند.
سرانجام از همه جا نومید گشت و به منزل دوست خود رفت و گفت : آیا به پیشنهاد من عمل نمودى .
گفت : آرى .
مستشار: ببینم آن جوانى را که به قتل رسانده اى کیست ؟
وقتى داخل اطاق شد، دید جوان مقتول ، پسر خود او است !!
امیرالمؤ منین علیه السلام فرمود: مَن حَفَرَ لاَِخیِه بِئراً وَقَعَ فیها
هر کس براى برادر ایمانى خود چاهى حفر کند، خداوند خود او را به چاه افکند.

صورت شیطان

جاحظ زشت ترین مردم عصر خود بود. روزى به شاگردانش گفت : هیچکس مرا شرمنده نساخته ، مگر زنى که مرا نزد زرگرى برد و گفت : مثل این ، و من در سخن او حیران ماندم . هنگامى که آن زن رفت ، از زرگر پرسیدم : قضیه چیست ؟
گفت : آن زن از من خواسته بود برایش طلسمى بسازم که رویش صورت شیطان حک شده باشد. به او گفتم : من تا کنون شیطان را ندیده ام ، و نمى دانم صورتش چگونه است تا براى تو بسازم .
گفت : من او را به تو نشان خواهم داد. و امروز شما را نزد من آورد.

پیشنهاد ابلیس

روزى ابلیس بر حضرت عیسى مسیح ظاهر شد، و به او گفت : مگر تو نمى گوئى هیچ چیزى به انسان نمى رسد مگر اینکه خداوند آن را برایش مقدر کرده باشد.
عیسى پاسخ داد: آرى ، چنین است .
ابلیس : پس بیا خودت را از بالاى این قله کوه به پائین پرت کن . اگر براى تو سلامتى مقدر شده باشد سالم خواهى ماند، و اگر سلامتى مقدر نشده بود که ...
عیسى : اى ملعون ، خداوند بندگانش را امتحان مى کند، نه بنده ، خدایش را.

معماى یک زن و مرد

امام جواد علیه السلام از یحیى بن اکثم ، قاضى القضات ماءمون که ماءمور مناظره با امام بود، پرسید: کدام زن در طول یک شبانه روز بر مرد و احد، پنج مرتبه حرام ، و پنج مرتبه حلال مى شود؟ سبب حرمت و حلیت او چیست ؟
یحیى بن اکثم از جواب سؤ ال عاجز ماند، تقاضا کرد: امام پاسخ را بفرمایند.
حضرت فرمود: آن زنى است که :
1 - اول صبح کنیز شخصى است و نظر مرد اجنبى به کنیز دیگرى حرام است .
2 - وسط روز این مرد، زن کنیز را از صاحبش مى خرد. در نتیجه زن بر این مرد که مولاى اوست به ملک یمین حلال مى شود.
3 - هنگام ظهر مرد، کنیز خود را آزاد مى کند.بنا براین زن بر او حرام مى شود.
4 - عصر: مرد با آن زن آزاد شده ازدواج مى کند و زن بر مرد حلال مى شود.
5 - هنگام مغرب با همسر خود ظهار مى کند، وبار دیگر زن بر او حرام مى گردد.
6 - هنگام عشاء کفاره ظهار را مى دهد، و در نتیجه مجدداً بر او حلال مى شود.
7 - نیمه شب مرد زن خود را طلاق رجعى مى دهد، و زن بر مرد حرام مى شود.
8 - هنگام طلوع فجر رجوع مى کند و زن بر مرد حلال مى گردد.
9 - سپس زن مرتد مى شود و بر شوهر خود حرام مى گردد.
10 - در طلوع شمس توبه مى کند و بر شوهر خود حلال مى شود.

مرد عابد و مکر شیطان

در میان بنى اسرائیل عابد زاهدى دل از دنیا کنده و پیوسته مشغول عبادت بود.
شیطان بزرگ لشکرش را فرا خواند و گفت : کدامیک از شما مى تواند این مرد عابد را از عبادت خدا باز دارد و او را گمراه سازد ؟
یکى گفت : او را به من واگذار.
شیطان گفت : از چه راهى مى خواهى وارد شوى ؟.
گفت : از ناحیه زنان .گفت ممکن نیست زیرا او لذت آنان را نچشیده است .
دیگرى گفت : او را به من بسپار.
شیطان پرسید: تو از چه راهى مى خواهى او را گمراه سازى ؟
گفت : از ناحیه شراب .
گفت : او به این امور توجه و اعتنائى ندارد.

بشر حافى

امام کاظم علیه السلام از در خانه بشر حافى مى گذشت . آواز طرب انگیز و صداى ادوات لهو و لعب شنید.از کنیز وى که جلو منزل ایستاده بود ، پرسید: صاحب تو آزاد است یا بنده ؟
کنیز گفت : آزاد است .
فرمود: راست گفتى ، اگر او بنده بود، با خداى خویش مخالفت نمى کرد.
کنیزک ، مطلب را به مولاى خود اطلاع داد.
بشر ناگهان رنگ از رخسارش پرید، از جاى برخاست ، و با پاى برهنه دنبال امام دوید. از وى پوزش طلبید و توبه نمود. از آن پس به بشر حافى شهرت یافت .