معما ها(سوره 1)

1. سوره ای از قرآن را نام ببرید که اکثر کلمات آن فقط یک بار در قرآن آمده است.«این سوره ی پیامی از سوی خداوند جهانیان به یکی از پیامبران خدا و در آن در بارهی یک نعمت بزرگ صحبت می کند.این سوره ی استثنایی به خاطر ویژگی های خاص یکی از معصومین نازل شده است نام سوره و نام فرد مورد نظر را ذکر کنید».
2. چند سوره از سوره های قرآن را نام ببرید که از اسامبی قرآن نیز به حساب می آیند.
3. سوره ی شاعران چندمین سوره ی قرآن به حساب می آید؟
4. اولین آیات نازله در این سوره قرار دارد. نام سوره و شماره ی سوره را ذکر کنید؟
5. اسامی سوره های یک جزء از اجزاء سی گامه ی قرآن، از اولین آیاتشان گرفته شده است مگر چند سوره. شماره جزء و آن چند سوره را نام ببرید.
6. سوره ای که 7 حرف از حزوف 28 گانه ی عربی در آن یافت نمی شود، کدام است؟« آن هفت حروف عبارت اند از: ث خ ج ف ظ ش ز»

یا مهدى علیه السلام

بیا جانا که جانان خواهد آمد     امیر شاه خوبان خواهد آمد
بر این دنیاى ظلمانى سرانجام     شهى چون ماه تابان خواهد آمد
گرفتاران پریشانان بیایید     که شاه غمگساران خواهد آمد
الا اى بى پناهان ناله تا کى     پناه بى پناهان خواهد آمد
بگو از ما به جمع مستمندان     که شاه فضل و احسان خواهد آمد
مریضان دردمندان مژده بادا     طبیب درد و درمان خواهد آمد
مکش اى دل زهجران آه سوزان     که دیگر غم به پایان خواهد آمد
مکن ناله تو مظلوما ز ظالم     که شاه دین و ایمان خواهد آمد
بسوز اى دشمن مولا که مولا     بعز و جاه شایان خواهد آمد
ملایک در رکاب و التزامش     بجاهى بس فراوان خواهد آمد
مگر صاحب ندارد دین و قرآن     به قرآن عصر قرآن خواهد آمد
بسر آن پرچم نصر من اللّه     به کف شمشیر بران خواهد آمد
بشارت بادت اى شیعه که مهدى     بقربانش سر و جان خواهد آمد
مخور غم چون به پایان روزگار انتظار آید     رود سرماى دى آندم که هنگام بهار آید
خزان بر تخت یغما چند روزى پیش ننشیند     صبا با جیش نوروزى و لطف بى شمار آید
جهان از نو جوان گردد زانفاس مسیحایش     اگر آن ماه کنعانى به صرف لاله زار آید
به پایان مى رسد تاریکى شبهاى غم افزا     چو خورشید جهان آرا برون از کوهسار آید
فداى مقدمش سازم هزاران بار جانم را     اگر دانم ز روى لطف بر سویم نگار آید
دو چشمم منتظر بر دو چو یعقوب از غم یوسف     که شاید پیک مصرى را بدین درگه گذار آید
جهان در انتظار و من در امیدم که تا روزى     همایون طلعتم مهدى به امر کردگار آید

آلو

یـکـى از اصـحـاب مـى گـویـد: خدمت امام موسى کاظم (ع ) رسیدم ، دیدم ظرف آبى جلو حـضـرت اسـت و در آن آلوى سـیـاه است که فصلش هم رسیده بود. حضرت فرمود: گرمیم کرده است .
آلوى تازه ، حرارت را فرو مى نشاند و صفرا را تسکین مى دهد.
آلوى خشک ، خون را طبیعى مى کند و درد مهلک را از بین مى برد.
آلوى خشک بخورید؛ زیرا ضرر آن از بین رفته و فایده آن باقى مانده است .
هنگامى که مى خواهید آلو بخورید پوست آن را بکنید. آلو براى هر نوع صفرا و حرارتى سودمند است .
آلوى تازه در تمام مواردى که پرهیز از موارد پروتئینى در کار باشد، مانند مبتلایان به رومـاتـیـسم ، نقرس و تصلب شرائین ، مى تواند بسیار مفید باشد، به ویژه که انرژى زیادى نیز از آن حاصل مى شود. بعلاوه میوه اى است ادرار آور. مصرف آلو هنگام صبح به نـاشـتـا، در رفع یبوستها و تقویت اعمال کلیه ها بسیار مؤ ثر است ، و لى اشخاصى از مـعـده اى ضعیف دارند نباید از آن زیاد مصرف کنند. آلوى پخته با سهولت بیشترى هضم مى شود و عوارض آلوى تازه را نیز ندارد.
دکـتر لو کلر (Lecierc.H) آلوى خشک را غذایى مناسب و ملین ذکر کرده است و آن را براى مـبتلایان به بواسیر و یبوست توصیه مى کند. مصرف آلوى خشک برخلاف سایر ملینها مـوجـب مـى شـود کـه ضـمـن ایجاد لینت ، عمل دفع بدون آنکه ضررى داشته باشد، وضع منظمى پیدا کند.
عـده اى از پـزشـکـان مـانـنـد دکـتر کارتن (Carton.P) معتقدند که اگر قند آلوى تازه را بـوسـیله چندین مرتبه جوشانیدن با آب نیم گرم کاهش دهند، لینت و دفع صفرا به نحو بهترى انجام خواهد گرفت در 100 گرم آلوى تازه مواد زیر یافت مى شود:

خواص آب

آب جوشیده سودمند است و ضررى ندارد
امام موسى کاظم (ع )
آب بـاران (کـه مـسـتقیما از آسمان گرفته شود) بدن را پاک و بیمارى ها را برطرف مى کند
حضرت رضا (ع )
از آشامیدن آب زیاد بپرهیزید. زیرا ریشه هر بیمارى است
امام صادق (ع )
نوشیدن آب ، بعد از غذاى چرب ، بیمارى مى آورد.
پـیـغـمـبـر اکرم (ص ) هر وقت غذاى چربى مى خورد، کمتر آب مى نوشید، و مى فرمود: در چنین حالى ، غذا گواراتر است (و بهتر جذب مى شود).
آب کـه از دو عنصر اکسیژن و هیدرژن تشکیل شده است ، یکى از ضرورى ترین مواد براى بدن است . انسان مدت چند روز مى تواند بدون غذا بسر برد، و از چربیهاى ذخیره شده در بدن استفاده کند، ولى آب موجود در بدن فقط براى مدت 24 ساعت کافى است .

بادرنجبویه officinalis melissa

اسامى گوناگون بادرنجویه
عـراب هـمـانـنـد تـرنجبین آنرا معرب کرده و به آن بادرنجبویه مى گویند . مفرح القلب لقبى است که دسته اى از تازیان به آن داده اند . فرنگیها به یک نوع آن ملیس ملداوى و بـه نـوع دیـگـر ایـن گـیـاه مـلیس طبى مى گویند . در برخى از شهرهاى ایران به نوع کوچک این گیاه که معمولا با غذا مى خورند ترنجان مى گویند. حشیشه السفور، بادرنج بـویـه ، بـادرنـجـو، بـادرنـگ بـوى ، بـارن بـو، بارنگ بو، وارنگبه بو، پلنگ مشک ، قـرنـفـل بـسـتـانـى ، حـبـق اتـرجـى ، اجـرق تـرنـجـانـى و وارنـگ بو اسامى دیگر اسامى بادرنجبویه است .
بـادرنـجـبـویـه در زبان لاتین به officinalis melissa، در زبان انگلیسى به leaf _ balm و در زبانهاى فرانسه و آلمانى به melisseشهرت دارد .
جـویـه در زبـان دانـمـارکـى بـه melisse citron، در زبـان هلندى به bijenkruid، در زبـان اسـتـونـى به meliss sidrum، در زبان فنلاندى به melissa sitruuuna، در زبـان مـجـارسـتـان بـه mezfu، در زبـان ایـسـلنـدى بـه melissa sitronu، در زبـان ایـتـالیـایى به melissa، در زبان نروژ به sitronmelisse ، در زبان لهستانى به limonnaya melissa، در زبان اسپانیا به maior balasamita، در زبان سوئدى به meliss citron، در زبان ترکى به melisa شهرت دارد .
مشخصات کلى بارنجبویه
یـا، مـعـطـر، بـه طـول 30 تـا 100 سـانـتـیـمـتـر کـه هـر سال بزرگتر مى شود . ساقه آن چهار گوش و کرکدار است و در ابتدا انشعابات جزیى دارد ولى در مـنـطـقـه گـلدار بـسـیـار مـنـشـعـب مـى شـود . بـرگـهـاى مـتـقـابـل ، بـیـضـوى یـا مـثـلثـى بـه طـول 3 تـا 5 سـانـتـیـمـتـر داشـتـه کـه طـول آنـهـا بـیـن 8 /0 تا 5/1 سانتیمتر متغیر است . برگهاى این گیاه حاشیه دندانه دار داشـتـه و گـلهـایـى سـفـیـد رنـگ دارد، قـسـمـت مورد استفاده آن برگهاى خشک شده آن است . بادرنجبویه در ایران در اطراف تهران ، نواحى شمالى و شرقى ایران و آذربایجان مى روید. این گیاه داراى طبیعتى گرم است .

پیاز cepa allium

اسامى گوناگون پیاز
گـیـاه سـبـزى اسـت ولى در زبـان فـارسـى بـه نام دیگرى یعنى سوخ هم شهرت دارد . اعـراب بـه پیاز بصل و ترک زبانها نیز به آن سوقان مى گویند .به نوع بیابانى پیاز در زبان ترکى لقب کومران را داده اند . در هند به پیاز بهارى هارا پیاز گفته مى شود . به پیاز ازلیم هم مى گویند .
پیاز در زبان لاتین به cepa allium، در زبان انگلیسى به onion، در زبان فرانسه به ognon و در زبان آلمانى به zwiebel شهرت دارد .
عربى : basal
بنگال : pianj
برمه اى : - ni _ keytthun، kesunni
چینى : tsung، cong ، chung
چک : cibule
دانمارک : log
هلندى : ajuin للّه ui
استونى :sibul harili
فنلاندى :ruokasipuli
اسکاتلندى uinnean
یونانى : kremmidi
گجرات : dungari
عبرى (یهودى ): batzal للّه yarok
هندى : oiyaz للّه piaz
مجارستان mozespecsenye hagyma
ایسلندى : laukur
اندونزى : merah bawang
ایتالیا: cipolla
ژاپن : wakegi للّه atasuki
لائوسى :bouo phag
مراتى :kanda
نروژ: kepalok
لهستانjadalna cebula:
پرتغالcebola :
پنجاب :peyaz
رومانى : ceapa
روس : luk
سانسکریت : palandu
اسپانیایى cebolla
سوامیلى : kitunguu
سوئدى : rodlok للّه lok
تایلندى : hom hua للّه hom ton
تبتى : btsong للّه tsong
اردو: piyaz
ویتنام : hanh
مشخصات کلى پیاز
وده ، انـواع و اقـسـام کـوچک ، بزرگ ، تند، شیرین ، پوست سفید و پوست قرمز داشته و داراى سـاقـه زیـرزمـیـنـى بـه نـام غـده پـیـاز مـى بـاشـد . پـیـاز را بـه دلیـل کثرت استفاده از آن چه در مصارف غذایى و چه در مصارف دارویى همه مى شناسید . پیاز داراى ویتامینهاى b و c بوده و سرشار از املاح سیترات ، استات فسفات ، نیترات و تـرکـیـبات گوگردى ، املاح کلسیم ، سدیم ، پتاسیم ، ید، سیلیس و چندین نوع قند مى باشد .

جعفرى petroselinum apium

اسامى گوناگون جعفرى
ى جـعـفـرى اسـت ولى در شـهسوار (تنکابن امروزى ) به آن واپلیهم مى گویند. در زبان عـربـى بـه جـعفرى لقب کرفس ماقدونى را داده اند. فرنگیها به یک نوع جعفرى که کم عـطـر و کـم خاصیت بوده پرسیل مى گویند. در کتب داروسازى سنتى ایران از جعفرى به عـنـوان فطراسالیون یاد کرده اند و این عنوان معرب پتروسلیوم لاتینى است . بقدونس ، مقدونس ، کرفس مقدنس ، دینار رویه و حزا از اسامى دیگر جعفرى است .
جـعفرى در زبان لاتین به petroselinum apium، در زبان انگلیسى به parsley، در زبان فرانسه به persil و در زبان آلمانى به petersille شهرت دارد .
ارمنى : azadkegh
چینى : choi heung
چک : petrzel
دانمارک : persille
هلند: petrselie
استونى : aedpetersell
فنلاندى pesilja
یونانى : maintanosmakedonisi
مجارستان : petrezselyem
ایسلندى : petursselja
اندونزى : seledi
ایتالیایى : prezzemolo
نروژى : persille
لهستانى pietruszlazwyczahna
پرتغالى :salasa
رومانى : patrunel
روسى : petrushka
اسپانیایى : perejil
سوئدى : persilja
تایلندى : phakchifarng
ترکى : maydanoz
ویتنامى : mui rau
مشخصات کلى جعفرى
ه اسـت کـه در سـال اول از بـرگـهـا یـک طـوقـى پـایـه اى و در سال دوم ساقه اى گلدار تشکیل مى دهد. ریشه اصلى آن ضخیم و کمى منشعب است و ضخامت آن تـا 20 سـانـتـیـمـتـر هـم مـى رسـد. در هـر چـتـر آن 10 تـا 20 گـل وجـود دارد . میوه این گیاه به درازاى 2 تا 3 میلیمتر به رنگ خاکسترى تا قهوه اى و بیضوى شکل است و بویى قوى دارد .
قـسـمـتـهـاى مـورد اسـتـفـاده آن بـرگ ، ریـشـه و مـیـوه خـشـک آن اسـت . بـرگـهـاى سـال اول را در فـاصـله مـاه هـاى تـیـر تـا شـهـریـور و بـرگـهـاى سـال دوم را در بـهـار و ریـشـه آنـرا در مـاه هـاى مـهـر تا آذر جمع آورى مى کنند. جعفرى از خانواده آمبلى فراسه است .

دار فلفل longum piper

اسامى گوناگون دار فلفل
در فـارسـى بـه فـلفـل دراز شـهـرت دارد . خـود فـلفـل در زبـان یـونـانـى بـه ارنـیـتـس مـعـروف اسـت . در هـنـد بـه آن بـلبـل مـى گـویـنـد. فـلفـل مـویـه ، فـلفـل مـوى ، فـلفـل مـون ، فـلفـل مـونـه و فـلفـل مـونـیـه از اسـامـى دیـگـر ایـن گـیـاه اسـت . دار فلفل در زبان عربى به عرق الذهب شهرت دارد .
ار فـلفـل در زبـان بـنـگـالى به pipool، در زبان چینى به biba، در زبان هلندى به peper langwerpig، در زبـان انـگـلیسى به jaboranda یا papper long، در زبان اسـتـونـى بـه pipar pikk، در زبـان فرانسوى به long pover، در زبان آلمانى به pfeffer langer، در زبـان گـجـرات بـه pipara، هندى به pipli، در زبان مجارستانى بـه bors bali، در زبان اندونزیایى به bali cabe، در زبان کانادایى به hippali، در زبـان مـراتى به pimpali، در زبان سوئدى به langpeppar، در زبان تایلندى به phrik، در زبان اردو به pipul، در زبان ویتنامى به bat tat مشهور است .
مشخصات کلى دارفلفل
دارفـلفـل مـیـوه خـوشه مانند درختى است شبیه به درخت توت و همانند لوبیا بوده که در غـلاف آن دار فـلفـل قرار دارد. بسیار تند و تیز بوده و داراى طبیعتى بسیار گرم و خشک است . شکوفه آن مانند شکوفه درخت بید است که در ایام بهار از درخت مى افتد.

زبان گنجشک excelsior fraxinus

اسامى گوناگون زبان گنجشک
گـنـجـشک است . به این گیاه لسان العصافیر نیز مى گویند که اسم غلطى است . زبان گنجشک در عربى به لسان العصفور و مران معروف است . بنجشک زوان ، بنجشک زبان ، مـرغ زبـانـک ، تـلک ، تـل کـوچـکى ، وان ، ون ، وند، ونو، سر، اهر، بناو، بناوچ ، بنیو، قـزل یـوشن ، قوش دیلى ، شجره العصافیر و شجر البق از اسامى دیگر زبان گنجشک است .
زبـان گـنجشک در زبان لاتین به excelsior fraxinus، در زبان انگلیسى به ash، در زبان فرانسه به frene و در زبان آلمانى به esche echte شهرت دارد .مشخصات کلى زبان گنجشک
رخـتـى بـوده و گـلهـاى قـرمـز رنـگ مـایـل بـه قـهـوه اى آن قـبـل از رویـیـدن برگ ظاهر مى شود . زبان گنجشک داراى انواع و اقسام مختلفى است که فـرق آنها در تعداد برگچه ها و شکل ظاهرى آنها است . درخت زبان گنجشک هم به حالت وحـشـى و خـودرو در نـقـاط مـخـتـلف ایـران از جـمله گرگان ، مازندران و روید و هم بطور زینتى در تهران و بسیارى نقاط دیگر مى کارند. قسمت مورد استفاده زبان گنجشک برگ ، مـیـوه ، سـاقه و پوست درخت آن است . زمان چیدن برگهاى آن در ماه هاى خرداد و تیر است . پـوسـت و شـاخـه درخـت زبان گنجشک طعمى تلخ و گس داشته و داراى طبیعتى گرم است . لازم به ذکر است که این درخت زیبا بیشتر در اقلیم خنک ، سراشیبى هاى سنگلاخ خصوصا رو بـه جـنـوب مى روید و گاهى تا 30 متر هم ارتفاع دارد . از این درخت شیره اى ترشح مـى شود که به سهل شیرین شهرت دارد . مگس معروف کانتا رید برگ از شیره این درخت تغذیه مى کند.

سیب communis malus

اسامى گوناگون سیب
فـارسـى ایـن میوه سیب است ولى به آلما نیز شهرت دارد عربى آن تفاح است و در زبان هندى یاسو نامیده مى شود .
سـیـب در زبـان لاتین به spp malus، در زبان انگلیسى به apple، در زبان فرانسه به pomme و در زبان آلمانى به apfel شهرت دارد .
مشخصات کلى سیب
از خانواده زاسه بوده و به تیره گل سرخیان تعلق دارد و گلهاى آن گلى رنگ است . سیب داراى دو رنـگ زرد و قـرمـز بـوده و هـم به حالت وحشى و هم به حالت باغبانى رشد مى کـنـد. درخـت سـیـب وحـشـى که سیب بیشه یا سیب جنگل نامیده مى شود و در بسیارى از جنگلها وجـود دارد . تـقـریبا تمام متهاى درخت سیب مورد استفاده دارویى قرار مى گیرد . طبیعت سیب گرم است . سیب را موقعى که خوب رسیده است از درخت بچینید، پوست سیب که در واقع با ارزش تـریـن قـسـمـت سیب است را نکنید و آنرا همراه با خود سیب بخورید . زمان استفاده از بـرگ ، غـنـچـه ، گـل و هـمـچـنـیـن پـوسـت سـاقـه درخـت سـیـب در فصل بهار بوده و باید در سایه خشک گردد . از لحاظ میزان خواص دارویى و ارزش مواد مغزى سیب سرخ شیرین نسبت به سیبهاى دیگر داراى ارزش بیشترى است .
ترکیبات شیمیایى سیب
ر حـدود یـک درصـد گلوکز فلورى زین و در تخم ان علاوه بر آمیگدالین ، گلوکز فلورى زیـن وجـود دارد . در بـررسـى هـاى عـلمـى در بـرگ سـیـب وجود یک ماده ضد باکترى بنام فلورین phloretin وجود دارد . این ماده ضد باکترى ، از رشد باکترى گرام مثبت و گرام مـنفى جلوگیرى مى نماید .در میوه ه مقدار قابل ملاحظه اى هیدارت کربن و قندهایى از نوع فـروکتوز و گلوکز و سوکروز وجود دارد . در دانه هاى سیب هورمون رشد و نمو یافت مى شـود. در قـسـمت قابل خوردن سیب پکتین بصورت پکتات کلسیم وجود دارد . در سیب رسیده وجـود 50 درصـد مـواد ازتـه غـیـر پـروتـیـن را اسـپـارژیـن تشکیل مى دهد.