چرا امام زمان ظهور نمی کنند ؟ پاسخ ار آیت الله بهجت

امروز عده زیادی از مردم مشتاق آمدن امام زمان (عج) هستند، پس چرا حضرت ظهور نمی‌کنند؟

جمعیت شیعیان

جمعیت شیعیان در انگلستان:

حوادث مصر در آستانه ظهور

یکی از نشانه های ظهور که در روایات مطرح شده، ورود نیروهای غربی یا مغربی به مصر است. شیخ طوسی در کتاب الغیبة، ص 463، از عمار یاسر نقل می کند که گفت: دولت اهل بیتِ پیغمبر شما در آخر الزمان خواهد بود و ظهور آن دولت علاماتى دارد: (از آن جمله) ... غربیان به مصر حمله می آورند. وقتى آنها وارد مصر شدند، همین علامت آمدن سفیانى است. گفته شد که روایات رخدادهای مصر در دوران ظهور را می توان به هفت گروه تقسیم کرد و ترتیبی منطقی اما احتمالی برای این رخدادها ارائه نمود. در بخش گذشته به بررسی سه گروه از این رخدادها پرداختیم. این سه گروه عبارتند از:
1ـ حرکت انقلابی مردم علیه حاکمان در مصر و دیگر کشورهای عربی
2ـ کشته شدن فرمانروای مصر به دست مردم
3ـ هرج و مرج و نابسامانی در کشور به دلیل فقدان پیشوا

ملائکه در خدمت امام زمان(ع)

.

ملائکه در خدمت امام زمان(ع)

.

اولین جملات حضرت مهدی (عج) پس از ظهور

.

دلیل خوش بختى آدم و بدبختى شیطان

چند چیز باعث خوش بختى حضرت آدم علیه السلام شد، و همان ها باعث بدبختى و بیچارگى شیطان ملعون گردید. (محمد دورى ) نقل مى کند: علت بدبختى و بدفرجامى شیطان پنج چیز است ، در حالى که همان ها باعث خوش بختى حضرت آدم علیه السلام شد. و آنها عبارت اند از:
1. آدم علیه السلام وقتى از درخت ممنوع شده خورد و با خدا مخالفت کرد، بعد از آن که متوجه خلافت خود شد اقرار و اعتراف کرد به این که او و همسرش اشتباه کردند. و به خدا عرض کردند:
ربنا ظلمنا انفسنا و ان لم تغفر لنا و ترحمنا، لنکونن من الخاسرین ؛
خداوندا! ما (دو نفر) بر خود ظلم و ستم کردیم . اگر (لطف و بزرگوارى ) تو ما را نبخشد و بر ما رحم نکنى ، هر آینه زیان کار خواهیم بود.

اما شیطان به گناهان خود اعتراف نکرد و خود را مجرم و خلاف کار ندانست و همین باعث بى چارگى او شد.
2. آدم بعد از آن که خلاف کرد و متوجه آن شد، در برابر خداى خود، پشیمان گشت و با عجز و التماس عذر خواهى کرد و گفت :
رب انى ظلمت نفسى انک من الغافرین ؛
خدایا، بر خود ظلم کردم ، پس مرا بیامرز و از تقصیرم بگذر. به درستى که تو از بخشندگى - و جز تو بخشنده تر کسى را سراغ ندارم .

ولى شیطان چون خود را بى گناه مى دانست پشیمان نشد و از خداوند بزرگ عذر نخواست .
3. آدم علیه السلام در برابر ترک اولى که مرتکب شده بود، خویشتن را سرزنش کرد و گفت : خداوندا! من از برگشتگان هستم . اما شیطان خود را در برابر خلاف هایى که کرده بود، سرزنش نکرد و چون خود را محق مى دانست ، گفت :
خلقتنى من نار و خلقته من طین ؛
(مرا از آش آفریدى و آدم را از خاک و گل) پس من بر او سجده نکردم .

آثار سیاسى عزاداری

همان طورى که در فلسفه گریه و عزادارى نیز گفته شد، این به عنوان یک حرکت افشاگرانه و شاکیانه مى باشد که چهره ظالم را به نیکى هویدا ساخته و عمل زشت او را به این طریق ، مورد انتقاد شدید و شکایت قرار مى دهد. در تاریخ نیز مى بینیم که گریه حضرت زهراعلیهاالسّلام به عنوان حربه اى در نمایاندن چهره سیاه و کریه غاصبان خلافت به کار افتاده و موجبات وحشت آنها را برانگیخته بود که ناگزیر به حضرت على علیه السّلام مى گفتند که ؛ به زهرا بگو یا شب گریه کند و یا روز.

یا در حادثه جانگداز عاشورا مى بینیم که امام سجادعلیه السّلام یست سال بعد از واقعه ، هنوز از این حرکت افشاگرانه دست نمى کشد و به نوحه سرایى براى کشتگان کربلا مى پردازد و با بیدارگرى سعى در نقش بر آب ساختن تبلیغات سوء بنى امیه در این زمینه مى نماید.

آثار تربیتى و روحى شرکت در مراسم های عزاداری

عزادارى امام حسین علیه السّلام باعث نتایج مطلوب در روحیه شخص و اخلاقیات او مى باشد. شرکت در مراسم عزادارى و گریه بر ایشان سبب آشنایى بیشتر با این خاندان و گرفتن الگوهاى رفتارى در زندگى شخص مى شود و همچنین شرکت در این محافل سبب افزایش محبت و ارادت به خاندان عصمت و طهارت شده و در کمال طلبى و نیز روحیه شهادت طلبى شخص نیز مؤ ثر خواهد بود. چه بسا هنوز خاطره رشادت ها و ایثار و جان فشانى هاى هشت سال دفاع مقدس در اذهان ما باقى است و بر این باوریم که همه این درس ها در مکتب عشق و وفادارى به اهل بیت علیهم السّلام فرا آموخته شده است و عشق به اباعبدالله الحسین علیه السّلام بود که این روحیه قوى را در آبیارى نمودن درخت انقلاب به وجود آورده و قدرت سینه سپر کردن در مقابل دشمن متجاوز و تا دندان مسلح را به رزمندگان و ایثارگران ما بخشیده بود.
حقانیت و ریشه دار بودن فرهنگ عاشورا چنان قوتى در لوح سینه بسیجیان و سلحشوران دفاع مقدس متجلى کرده بود که از هر نفر آنها لشگرى ساخته و در احیاى ارزش هاى اسلامى و زنده نگه داشتن اسلام ناب محمدى صلّى اللّه علیه و آله الاترین نقش را ایفا نمود. چنان که حضرت روح الله (رحمة الله علیه ) نیز فرمودند: همین ها (عزادارى ها)ست که این نهضت را پیش برده اگر سیدالشهدا نبود این نهضت را کسى پیش نمى برد.
بنابراین عزادارى براى امام حسین علیه السّلام موج فزاینده اى از شور و شعور را در دلهابه پا مى کند و مکتب عاشورا همواره احیاگر خط سرخ شهادت بوده و خواهد بود.

اجر معنوى عزادارى

امام سجادعلیه السّلام فرمودند:
هر مؤ منى که به خاطر شهادت حسین بن على گریه کند که اشک بر گونه هایش جارى گردد، خداوند متعال خانه اى در بهشت به او مى دهد که مدتها در آن ساکن گردد و هر مؤ منى به خاطر ایذاء و آزارى که از دشمنان ما در دنیا به ما رسیده است ، گریه کند به طورى که اشکش سرازیر گردد خداوند متعال در بهشت به او جایگاه رفیعى مى دهد و هر مؤ منى در راه ما اذیت و آزار به او برسد و بگرید طورى که اشک بر گونه هایش ‍ جارى شود خداوند ناراحتى را از او مى گرداند و روز قیامت او را از آتش دوزخ در امان مى دارد.
امام صادق علیه السّلام نیز در این رابطه فرمودند:
(( اِنَّ البُکاءَ وَ الجَزَعَ مَکرُوه لِلعَبدِ فِى کُلِّ ما جُزِعَ مَا خَلا البُکاء وَ الجَزَع عَلَى الحُسَینِ بنِ عَلى فَاِنَّهُ فِیهِ مَاءجُور)) براى بندگان خدا فریاد کشیدن و گریستن در تمام امور مکروه و ناپسند است مگر جزع و گریستن بر حسین بن على زیرا شخص در این مورد ثواب نیز مى برد و ماءجور مى گردد .
و نیز در جاى دیگر فرمودند:
(( مَن ذُکِرنَا عِندَهُ فَفَاضَت عَینَاه وَ لَو مِثل جَنَاحِ بَعُوضَةٍ غُفِرَ لَه ذُنُوبَهُ وَ لَو کَانَت مِثلُ زَبَدِ البَحرِ؛)) کسى که نام بر او برده شود و از چشمانش ‍ اشک بیاید اگر چه به قدر بال پشه اى باشد، گناهانش آمرزیده مى شود ولو اینکه گناهانش به اندازه بزرگى دریاها باشد.
و باز در همین راستا امام صادق علیه السّلام به زراره فرمودند:
روز قیامت حضرت حسین به درگاه الهى عرضه مى دارد؛(( یَا رَبِّ اَنجِزْ لِى مَا وَعَدتَنِى ؛)) آنچه را که به من وعده نمودى عطا کن . سپس به زائرین و گریه کنندگان خود نگریسته و براى آنها طلب آمرزش نموده و از پدر بزرگوارشان نیز درخواست استغفار براى ایشان مى نماید و به گریه کنندگان خود مى فرماید: اى کسى که گریه مى کنى اگر بدانى خدا چه برایت آماده نموده مسلماً سرور و شادى ات بیشتر از غم و اندوهت مى شود و این حتمى است که خداوند گناهان تو را به واسطه اشکى که ریخته اى مى آمرزد.
این احادیث بیانگر ارزش والاى گریه بر مصائب اهل بیت علیهم السّلام و در راءس آنها وجود نورانى و مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام مى باشد.