آثار و عواقب استفاده از سلاحهاى هسته اى بسیار زیاد است. از این رو در سال 1948 کمیسیون سلاحهاى متعارف سازمان ملل براى تمییز دادن این گونه سلاحها از سلاحهاى جنگى متعارف ، آنها را در طبقه بندى جدیدى به نام سلاحهاى کشتار جمعى جاى داد. سلاحهایى که در گروه سلاحهاى کشتار جمعى قرار گرفتند، عبارت بودند از: سلاحهاى انفجارى اتمى ، سلاحهایى با استفاده از مواد رادیواکتیو، سلاحهاى شیمیایى ، میکروبى و هر گونه سلاخ یا سلاحهایى که آثار مخرب مشابهى داشته باشند، حتى اگر در آینده ساخته شوند. انرژى ذخیره شده در سلاحهاى هسته اى به سه شکل انفجار، گرما یا تشعشعات گرمایى و تشعشعات هسته اى آزاد مى شود که این اشکال از آزاد سازى انرژى ، بسیار مخرب است . آگاهى جهانى نسبت به عواقب زیانبار سلاحهاى هسته اى به بمباران اتمى شهرهاى هیروشیما و ناکازاکى در سال 1945 که اولین و تا کنون آخرین بارى است که در طول تاریخ بشرى از این گونه سلاحهاى مرگبار استفاده شده است باز مى گردد. یکى از دیگر رویدادهایى که جهان و جهانیان را بهت زده کرد و بیش از پیش آنها را از عواقب فاجعه آمیز انفجارهاى هسته اى آگاه ساخت ، انفجارى بود که ساعت 23:1 دقیقه بامداد 26 آوریل 1986 واحد شماره چهار مجموعه نیروگاهى ( چرنوبیل ) واقع در اتحاد جماهیر شوروى سابق را ویران کرد. تخریب گسترده ناشى از این انفجار جهانیان را به وحشت انداخت .
اگر شجاعتهاى مامورین امر در پیشگیرى از رخداد انفجارهاى دیگر نبود، عواقب زیانبار این انفجار بسیار گسترده تر مى گشت . باد تشعشعات هسته اى حاصل شده را تا فواصل طولانى و به چندین کشور مجاور انتقال داد که این امر باعث نابودى حیوانات بسیارى شد و افراد زیادى نیز کم و بیش به برخى بیماریهاى ناشى از تشعشعات هسته اى مبتلا شدند.
منبع: تکثیر سلاح هاى هسته اى
مؤ لف: احمد علیخانى