حضرت ایت الله العظمی حاج شیخ محمد تقی بهجت رحمه الله در اواخر سال 1334 هجری قمری در شهر فومن واقع در استان گیلان به دنیا آمد وهنوز شانزده ماه ازعمرش نگذشته بود که مادرش را از دست داد .وی تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه فومن به پابان رساند وپس از تحصیل ادبیات عرب در سال 1348 قمری هنگامی که تقریبا 14 سال از عمر شریفش می گذشت برای تکمیل دروس حوزوی عازم عراق شد و در 4 سال اقامت در کربلای معلی علاوه بر تحصیل علوم رسمی ازمحضر استادان بزرگ آن بهره برد .
وی در زمینه ی تهزیب نفس در زادگاهش فومن از محضر عالم بزرگوار مرحوم سعیدی و در کربلا از برخی علمای دیگر بهره برد تا اینکه در نجف اشرف و در حدود هجده سالگی با آیت الله علامه ی قاضی رحمه الله آشنا شد و گمشده ی خویش را در وجود ایشان یافت و در زمره ی شا گردان اخلاقی و عرفانی ایشان درآمد
ایشان سز انجام در سال 1364 قمری برابر باسال 1324 شمسی با قلبی صیقل یافته از معنویت و سینه ای مالامال از عشق به حضرت حق و با کوله باری از علم وکمال به سرزمین خویش بازگشت و در زادگاهش تشکیل خانواده داد و در حالی که آمادهی بازگشت به نجف اشرف بود هنگام عبور از قم در زمانی که هنوز چندین ماه از مهاجرت ایت الله بروجردی به قم نگذشته بود ابتدا به صورت موقت و سپس به صورت دائم در شهر قم رخت اقامت افکند و از محضر آیات عظام کوه کمره ای و بروجردی رحمه الله استفاده نمود
سرانجام روح ملکوتی این عالم ربانی و فقیه صمدانی و مرجع تقلید شیعیان جهان در بعد از ظهر روز یکشنبه 27 اردیبهشت 1388 به ملکوت اعلی پیوست
آیت الله العظمی بهجت در کلام بزرگان
حضرت امام خمینی رحمه الله:
جناب آقای بهجت دارای مقامات معنوی بسیار ممتازی هستند
علامه طباطبایی رحمه الله:
ایشان عبد صالح است
آیت الله بهاء الدینی رحمه الله:
اینکه در روایات آمده هر کس عالمی را در چهل روز زیارت نکند قلبش می میرد و همچنین
زیاره العلماء احب الی الله تعالی من سبعین طوافا حول البیت
زیارت عالم در نزد خدا محبوب تر از هفتاد بار طواف گرد خانه خدا می باشد
مصداق بارز علماء آیت الله بهجت هستند