زاذان می گوید: حضرت امیر المومنین علیه السلام به تنهایی در بازار می گشت و گمشده را راهنمایی و ناتوان را کمک می کرد و به هنگام عبور از پیش فروشندگان و کسبه،قرآن کریم را در برابر آنها می گشود و این آیه را برای آنان می خواند:«تلک الدار الاخرة نجعلها للذین لا یریدون علوا فی الارض و لا فسادا والعاقبة للمتقین» خانه ی آخرت و سعادت ابدی را برای کسانی قرار دادیم که قصد سرکشی و فساد در زمین ندارند و عاقبت نیک تنها از آن پرهیزکاران است.