یا مهدى علیه السلام

بیا جانا که جانان خواهد آمد     امیر شاه خوبان خواهد آمد
بر این دنیاى ظلمانى سرانجام     شهى چون ماه تابان خواهد آمد
گرفتاران پریشانان بیایید     که شاه غمگساران خواهد آمد
الا اى بى پناهان ناله تا کى     پناه بى پناهان خواهد آمد
بگو از ما به جمع مستمندان     که شاه فضل و احسان خواهد آمد
مریضان دردمندان مژده بادا     طبیب درد و درمان خواهد آمد
مکش اى دل زهجران آه سوزان     که دیگر غم به پایان خواهد آمد
مکن ناله تو مظلوما ز ظالم     که شاه دین و ایمان خواهد آمد
بسوز اى دشمن مولا که مولا     بعز و جاه شایان خواهد آمد
ملایک در رکاب و التزامش     بجاهى بس فراوان خواهد آمد
مگر صاحب ندارد دین و قرآن     به قرآن عصر قرآن خواهد آمد
بسر آن پرچم نصر من اللّه     به کف شمشیر بران خواهد آمد
بشارت بادت اى شیعه که مهدى     بقربانش سر و جان خواهد آمد
مخور غم چون به پایان روزگار انتظار آید     رود سرماى دى آندم که هنگام بهار آید
خزان بر تخت یغما چند روزى پیش ننشیند     صبا با جیش نوروزى و لطف بى شمار آید
جهان از نو جوان گردد زانفاس مسیحایش     اگر آن ماه کنعانى به صرف لاله زار آید
به پایان مى رسد تاریکى شبهاى غم افزا     چو خورشید جهان آرا برون از کوهسار آید
فداى مقدمش سازم هزاران بار جانم را     اگر دانم ز روى لطف بر سویم نگار آید
دو چشمم منتظر بر دو چو یعقوب از غم یوسف     که شاید پیک مصرى را بدین درگه گذار آید
جهان در انتظار و من در امیدم که تا روزى     همایون طلعتم مهدى به امر کردگار آید