بیان کردن مطالب و خواندن اشعار نیز احتیاج به تبحر و استادى خاص خود دارد. یعنى
کدام شعر یا کدام روضه را ابتدا بخوانیم تا تاءثیر بیشترى داشته باشد. نامرتب
خواندن اشعار و مراثى به افت مجلس خواهد انجامید. رعایت ترتیب در خواندن از فنون
عالى مداحى به شمار مى رود که پیاده کردن آن مستوجب تاءثیر عمیق مطالب عنوان شده
بر مجلس خواهد شد.
سیر ابیات :
اولین فنى که در شعرخوانى وجود دارد، دسته بندى ابیات شعر از لطیف و سطحى به
عمیق و سوزناک است . یک مداح خوب ، اشعار سطحى تر را در ابتداى برنامه خود قرار
مى دهد و بار گریه را بر روى اشعارى که عمیق تر و سوزناک ترند، قرار مى دهد. در
غیر این صورت اشعار سوزناک را قبل از آمادگى مستمع خوانده و هدررفته و اشعار
سطحى را بعد از آمادگى او در معرض گفتار قرار داده است که مستمع با هیچ یک از این دو
حالت ، حال پیدا نمى کند. لذا باید مجلس را تا
قبل از آماده شدن مستمع از اشعار سطحى که فهم آن ها برایش آسان تر است ، پر کرد و
شعر سوزناک را به محض آماده شدن برایش خواند.