عد از خواندن شعر و یک گریز کوچک ، با فرستادن یک صلوات و یا دادن یک ذکر
مناسب ، مجلس را از حالت روضه در آورده و دوباره شور و نشاط را به مجلس باز مى
گردانیم و شروع به خواندن سرود (ارجوزه ) مى نمائیم . سرود از نظر جزئیات و
ساختار شعرى ، مانند نوحه است و داراى سربند، گوشواره و جواب مى باشد و تمامى آن
نکاتى را که در نوحه خوانى متذکر شدیم ، در سرودخوانى هم باید رعایت شود. نکاتى
از قبیل :
ترتیب بندها از فرعى به اصلى .
تکرار بند اول براى یادگیرى مستمع و یادآورى جواب آن .
حماسى خواندن به جهت بهتر جواب دادن مستمع و... .
در انتخاب سرود نیز سعى کنیم توجه به نکات شاءنى مجلس و مستمع داشته باشیم و
از بکار بردن عبارات و خواندن سبک هائى که مناسب شاءن مجلس
اهل بیت علیهم السّلام نیست ، خوددارى نمائیم که خداى ناکرده سرور و شادى به مرحله لهو
نرسد و موجبات وهن به آن فراهم نیاید.
در پایان سرود نیز با تکرار اذکارى مناسب و فرستادن صلوات مجلس را خاتمه داده و
دعا مى نمائیم .