دهه اول ماه محرم :
شب نخست : مسلم بن عقیل علیه السّلام
شب دوم : ورود به کربلا.
شب سوم : حضرت رقیه علیهاالسّلام .
شب چهارم : دوطفلان زینب / حر/ دو طفلان مسلم علیه السّلام
شب پنجم : عبدالله بن حسن علیه السّلام
شب ششم : قاسم بن الحسن علیه السّلام
شب هفتم : على اصغرعلیه السّلام
شب هشتم : على اکبرعلیه السّلام
شب نهم : حضرت عباس علیه السّلام
شب دهم : شب عاشورا/ وداع امام حسین علیه السّلام
شب یازدهم : شام غریبان .
شبهاى فاطمیه :
شب اول : آتش زدن / در و دیوار.
شب دوم : کوچه بنى هاشم .
شب سوم : بستر.
شب چهارم : شهادت .
شب پنجم : شام غریبان / حضرت عباس علیه السّلام .
ماه رمضان :
شب اول : ضربت خوردن .
شب دوم : بستر.
شب سوم : شهادت .
نکته :
البته سایر شب هاى محرم و صفر نیز داراى نامگذارى مى باشد مانند: دروازه کوفه ،
تنور خولى ، مجلس عبیدالله (ل )، دیر راهب ، دروازه شام ، مجلس یزید، دو راهى کربلا،
اربعین ، بازگشت به مدینه ، بشیر و... اما داراى ترتیب خاصى نمى باشند.
اگر مداح بتواند در اثناى روضه خواندن ، از خواندن جملات عربى مقاتل نیز در جاى خود استفاده کند بسیار مثمر ثمر خواهد بود. که لازمه آن سروکار داشتن با مقتل مى باشد که جملات پرمعنا و کوتاهى را از آن برگزیده و همیشه حفظ داشته باشد تا در جاى مناسب ، از آن استفاده نماید.
در روضه خوانى ، رعایت شاءن اهل بیت علیهم السّلام نکته بسیار مهمى است که حتماً باید مورد توجه قرار گیرد. از بکار بردن جملاتى که باعث وهن به مقام منیع آنها بوده و یا دور از شاءن والاى آنها مى باشد، باید اجتناب ورزید و کمال ادب را در مورد آنها رعایت کرد مثلاً به جاى جمله (حضرت گفت ) بگوئید (حضرت فرمود) و یا بجاى (شخصى به حضرت گفت ) بگوئید (شخصى به حضرت عرضه داشت ) و جملاتى از این قبیل که حاکى احترام و ادب بیشتر نسبت به آنها مى باشد، استفاده نمود.
در مقاتل موجود به دلیل وجود اقوال مختلف ، باید اقوالى را که به واقعیت نزدیک
تر جلوه مى کند را انتخاب کرد، زیرا بعضى
اقوال هستند که با قطع نظر از درستى یا غلطى ، باور آنها براى مستمع کار مشکلى است
که باید از بکار بردن این اقوال در مجلس (به خصوص مجلس جوانان و
تحصیل کرده ها) پرهیز کرد مثلاً این قول که بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام سه
روز و سه شب در کربلا باران خون آمد. کارى به غلط بودن یا صحیح بودن آن نداریم
بلکه چون باور آن براى مستمع مشکل است ، باید از آن دورى کرد.
بکار بردن کلمات امروزى در روضه صحیح نمى باشد و باید به همان
شکل قدیمى و سنتى آنها استفاده شود مثلاً نباید به جاى کلمه (عمود) بگوئیم (گرز)
و یا به جاى کلمه (خیمه ) بگوئیم (چادر). باید
معادل هر واژه اى را پیدا کرد و همان واژه قدیمى را بکار برد. همچنین در صحبت هاى
معمولى نیز دقت کنیم . مثلاً به جاى (لامپها را خاموش کنید) بگوئیم : (چراغ ها را خاموش
کنید یا نور مجلس را کم کنید) و یا به جاى (بلند شوید سینه بزنیم ) بگوئیم
(احترام کنید روى پا بایستید).
احترام مستمع را در همه حال بر خود واجب بدانیم و خداى ناکرده او را براى اینکه
سینه نمى زند و یا صداى ناله اش نمى آید، سرزنش ننمائیم مثلاً نگوئیم : (مجلس امام
حسین تماشاچى نمى خواهد). همیشه با احترام و ادب از مستمع خواهش کنیم که فلان کار را
انجام دهد و یا با تحریک احساسات و برانگیختن عواطف ، او را تشویق به سینه زدن و یا
ناله زدن نمائیم .
این گزیده اى بود از نکات قابل توجه روضه خوانى که امیدواریم مورد استفاده و
رضایت شما قرار گرفته باشد. و خاطر نشان مى شویم که مداحى یک کار تئوریکى
نیست که فقط به نکته پردازى در آن بسنده شود. نکاتى را که تا به اینجا گفتیم ،
شاید به نظر کسى ساده بیاید اما همین ها احتیاج به
سال ها تمرین و تجربه و مجلس گردانى دارد، تا براى شخص ملکه شود.