اجر معنوى عزادارى

امام سجادعلیه السّلام فرمودند:
هر مؤ منى که به خاطر شهادت حسین بن على گریه کند که اشک بر گونه هایش جارى گردد، خداوند متعال خانه اى در بهشت به او مى دهد که مدتها در آن ساکن گردد و هر مؤ منى به خاطر ایذاء و آزارى که از دشمنان ما در دنیا به ما رسیده است ، گریه کند به طورى که اشکش سرازیر گردد خداوند متعال در بهشت به او جایگاه رفیعى مى دهد و هر مؤ منى در راه ما اذیت و آزار به او برسد و بگرید طورى که اشک بر گونه هایش ‍ جارى شود خداوند ناراحتى را از او مى گرداند و روز قیامت او را از آتش دوزخ در امان مى دارد.
امام صادق علیه السّلام نیز در این رابطه فرمودند:
(( اِنَّ البُکاءَ وَ الجَزَعَ مَکرُوه لِلعَبدِ فِى کُلِّ ما جُزِعَ مَا خَلا البُکاء وَ الجَزَع عَلَى الحُسَینِ بنِ عَلى فَاِنَّهُ فِیهِ مَاءجُور)) براى بندگان خدا فریاد کشیدن و گریستن در تمام امور مکروه و ناپسند است مگر جزع و گریستن بر حسین بن على زیرا شخص در این مورد ثواب نیز مى برد و ماءجور مى گردد .
و نیز در جاى دیگر فرمودند:
(( مَن ذُکِرنَا عِندَهُ فَفَاضَت عَینَاه وَ لَو مِثل جَنَاحِ بَعُوضَةٍ غُفِرَ لَه ذُنُوبَهُ وَ لَو کَانَت مِثلُ زَبَدِ البَحرِ؛)) کسى که نام بر او برده شود و از چشمانش ‍ اشک بیاید اگر چه به قدر بال پشه اى باشد، گناهانش آمرزیده مى شود ولو اینکه گناهانش به اندازه بزرگى دریاها باشد.
و باز در همین راستا امام صادق علیه السّلام به زراره فرمودند:
روز قیامت حضرت حسین به درگاه الهى عرضه مى دارد؛(( یَا رَبِّ اَنجِزْ لِى مَا وَعَدتَنِى ؛)) آنچه را که به من وعده نمودى عطا کن . سپس به زائرین و گریه کنندگان خود نگریسته و براى آنها طلب آمرزش نموده و از پدر بزرگوارشان نیز درخواست استغفار براى ایشان مى نماید و به گریه کنندگان خود مى فرماید: اى کسى که گریه مى کنى اگر بدانى خدا چه برایت آماده نموده مسلماً سرور و شادى ات بیشتر از غم و اندوهت مى شود و این حتمى است که خداوند گناهان تو را به واسطه اشکى که ریخته اى مى آمرزد.
این احادیث بیانگر ارزش والاى گریه بر مصائب اهل بیت علیهم السّلام و در راءس آنها وجود نورانى و مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه السّلام مى باشد.