آرزو فریبنده است و آرزومند فریب خورده

امام على علیه السلام می‌فرماید: از آرزوى پوچ و باطل بپرهیزید، زیرا چه بسا کسى که به امید فردا بوده ولى آنرا پشت سر نگذاشت و چه بسا کسى که در آغاز شب به او غبطه مى خورند ولى در پایان آن بحال او مى گریند.
ـ از فریبندگى آرزوها بپرهیزید زیرا, بسا آن که در آرزوى روزى [ بهتر ] بوده ولى آن را در نیافته و بـسا کسى که خانه اى ساخته اما در آن ننشسته و بسا کسى که مالى گرد آورده و از آن نخورده است .
ـ آرزو چون سراب است که بیننده را مى فریبد و امیدوار را مایوس مى سازد.
ـ آرزو، گمراه کننده و فریبنده و زیانبار است .

ـ آرزوها چشمان بصیرتها را کور مى کند.

ـ آرزو مایه چیرگى شیطانها بر دل بى خبران است .
ـ آرزو همواره دروغ مى گوید.
ـ نتیجه آرزومندى تباهى کار است .
ـ آرزو, دل را به گمراهى مى کشاند, وعده دروغ مى دهد, غفلت و بى خبرى بسیار به بار مى آورد و دریغ و حسرت بر جاى مى گذارد.
ـ آرزو عقل را مى برد, وعده پوچ مى دهد, به بى خبرى ترغیب مى کند و دریغ و حسرت به بار مى آورد پس, آرزو را دروغ شمارید, که آرزو فریبنده است و آرزومند فریب خورده .