38- نیایش، در اعتذار از تبعات بندگان و از تقصیر در حقوقشان و در طلب آزادی
38- نیایش، در اعتذار از تبعات بندگان و از تقصیر در حقوقشان و در طلب آزادى از آتش دوزخ
38) وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَیْهِ السّلَامُ فِی الِاعْتِذَارِ مِنْ تَبِعَاتِ الْعِبَادِ وَ مِنَ التّقْصِیرِ فِی حُقُوقِهِمْ وَ فِی فَکَاکِ رَقَبَتِهِ مِنَ النّارِ:
اللّهُمّ إِنّی أَعْتَذِرُ إِلَیْکَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتِی
فَلَمْ أَنْصُرْهُ، وَ مِنْ مَعْرُوفٍ أُسْدِیَ إِلَیّ فَلَمْ أَشْکُرْهُ،
وَ مِنْ مُسِیءٍ اعْتَذَرَ إِلَیّ فَلَمْ أَعْذِرْهُ، وَ مِنْ ذِی فَاقَةٍ
سَأَلَنِی فَلَمْ أُوثِرْهُ، وَ مِنْ حَقّ ذِی حَقٍّ لَزِمَنِی
لِمُؤْمِنٍ فَلَمْ أُوَفّرْهُ، وَ مِنْ عَیْبِ مُؤْمِنٍ ظَهَرَ لِی فَلَمْ
أَسْتُرْهُ، وَ مِنْ کُلّ إِثْمٍ عَرَضَ لِی فَلَمْ أَهْجُرْهُ.
أَعْتَذِرُ إِلَیْکَ یَا إِلَهِی مِنْهُنّ وَ مِنْ نَظَائِرِهِنّ
اعْتِذَارَ نَدَامَةٍ یَکُونُ وَاعِظاً لِمَا بَیْنَ یَدَیّ مِنْ
أَشْبَاهِهِنّ.
فَصَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ نَدَامَتِی عَلَى مَا
وَقَعْتُ فِیهِ مِنَ الزّلّاتِ، وَ عَزْمِی عَلَى تَرْکِ مَا یَعْرِضُ لِی
مِنَ السّیّئَاتِ، تَوْبَةً تُوجِبُ لِی مَحَبّتَکَ، یَا مُحِبّ
التّوّابِینَ.
ترجمه :
خدایا من در پیشگاه تو عذر مىخواهم از مظلومى که در حضور من به او ستم
رسیده و من او را یارى نکرده باشم، و از احسانى که در باره من انجام گرفته و
شکر آن را بجا نیاورده باشم، و از بدکردارى که از من عذر خواسته باشد و من
عذرش را نپذیرفته باشم، و از فقیرى که از من خواهشى کرده باشد، و من او را
به برآوردن حاجتش بر خویشتن ترجیح نداده باشم و از حق حقدار مؤمنى که بر
ذمهام مانده باشد و آن را نپرداخته باشم، و از عیب مؤمنى که بر من پدید
شده باشد و آن را نپوشانده باشم و از هر گناهى که برایم پیش آمده باشد و از
آن دورى نکرده باشم.
خدایا از همه آنها ونظائر آنها از تو عذر مىخواهم، عذر ندامتى که مرا در
برابر پیشآمدهاى نظیر آن، واعظى باشد. پس بر محمد و آلش رحمت فرست و
پشیمانیم را از لغزشهائى که به آن دچار شدهام، و تصمیمم را بر ترک گناهانى
که برایم پیش آید توبهاى قرار ده، که براى من موجب محبت تو گردد. اى
دوستدار توابان.
