غسیل الملائکه

حنظلة بن ابى عامر با دختر عبدالله بن ابى سلول ازدواج کرد. شب عروسى باجنگ احد مصادف شد. پیامبر اعلام آماده باش عمومى فرمود و همه رزمندگان در اردوگاهى جمع شدند تا فردا صبح زود به جبهه (کوههاى اطراف مدینه ) اعزام شوند.
در این میان گروهى از مسلمانان بدون اطلاع و بدون اجازه فرمانده کل قوا (پیامبر خدا) و فرماندهان سطوح پائینتر براى انجام بعضى از کارها قرارگاه را ترک کردند.

حنظله حضور پیامبر آمد و از حضرت اجازه خواست آن شب را به او اجازه دهد تا نزد همسر خود مراسم عروسى را انجام دهد و صبح زود خود را به لشکر برساند. در اینجا این آیه  نازل شد:
اِنَّما المُؤ مِنُونَ الَّذینَ امَنُوا بِاللهِ وَ رَسُولِهِ وَ اِذا کانُوا مَعَهُ عَلى اَمرٍ جامِعٍ لَم یَذهَبُوا حَتى یَستَاءذَنُوهُ اِنَّ الَّذینَ یَستَاءذِنُونَکَ اُولئِکَ الَّذینَ یُؤ مِنُونَ بِاللهِ وَ رَسُولِهِ فَاِذا استَاءذَنُوکَ لِبَعضِ شَاءنِهِم فَاءذَن لِمَن شِئتَ مِنهُم وَ استَغفِرلَهُمُ اللهَ اِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ
مؤ منان راستین کسانى هستند که به خدا و رسول از صمیم قلب ایمان دارند و هنگامى که براى انجام یک کار عمومى مثل جنگ با پیامبر باشند، بدون اجازه او محل تجمع را ترک نمى کنند. همانا کسانى که از تو (پیامبر و فرمانده ) اجازه مى گیرند مؤ منان کامل و صادقى هستند.
پس هر گاه کسانى براى انجام بعضى از کارهاى مهم از تو اجازه خواستند که قرارگاه را ترک کنند، پس به هر کس خواستى و صلاح دانستى ، اجازه بده و براى اینکه آنان امر دنیا را بر آخرت هر چند با اجازه تو ترجیح دادند، برایشان طلب مغفرت کن که خداوند بخشنده و مهربان است .
بخش اول آیه در ذم و نکوهش کسانى است که در حال آماده باش عمومى براى جنگ بدون اجازه ، قرارگاه و محل تجمع نیروها را ترک مى کنند.
بخش دوم آیه در رابطه با حنظله است که با اجازه فرماندهى جنگ یک شب خارج از مقر و در کنار همسرش بود.
نکته مهم و اساسى که تذکرش لازم به نظر مى رسد آنست که فرماندهى ملزم نیست هرگاه رزمندگان در شرائط آماده باش براى عملیات نظامى باشند، براى هر کس کار مهمى پیش آید، حتماً به او اجازه بدهد قرارگاه را ترک کند. بلکه اگر فرمانده تشخیص داد مصلحت در عدم ترخیص رزمنده اى است هیچکس حق اعتراض ندارد و باید تابع دستورات و مقررات باشد. زیرا این مسئله از اختیارات فرماندهان است . چنانکه قرآن در این رابطه مى فرماید: فَاءذَن لِمَن شِئتَ مِنهُم .
در هر حال حنظله آن شب را با اجازه پیامبر در کنار همسرش بسر برد و مراسم عروسى انجام شد. صبح زود پیش از غسل به میدان نبرد شتافت و به درجه رفیعه شهادت نائل گشت .
پس رسول خدا فرمود: مى بینم فرشتگان را که با آب بهشتى در ظروف نقره اى حنظله را بین زمین و آسمان غسل مى دهند.
به این ترتیب حنظله غسیل الملائکه لقب گرفت .