X
تبلیغات
نماشا
رایتل

دلایل قرآنی برای اثبات وجود عالم برزخ

و لاتقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون .
 نگوئید که کسانی که در راه خداوند کشته شده اند مرده اند ، بلکه زنده اند و لکن شما خبر ندارید . اگر گفته شود که مقصود از حیات ، حیات قیامت است ، پاسخ این است که چه ضرورتی داشت که قرآن کریم مخاطبین خود را به عدم شناخت و درک چنین حیاتی ( که فعلا جریان ندارد ) محکوم نماید ؟
 و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون فرحین بما اتیهم الله من فضله و یستبشرون بالذین لم یلحقوا بهم من خلفهم الا خوف علیهم و لا هم یحزنون یستبشرون بنعمه من الله و فضل و ان لا یضیع اجر المومنین . مپندار کسانی که در راه خداوند کشته شده اند مرده اند ، بلکه زنده اند و نزد پروردکارشان روزی می خورند .
  
از آنچه که خدا به آنها داده شادمانند و به کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده اند بشارت می دهند که ( آنجا ) نه دچار خوفند و نه دچار حزنی . به نعمت الهی و فضل شادمانند و خداوند اجر مومنین را ضایع نمی فرماید . آیه کریمه ضمن اثبات حیات برای کشته شدگان ، بهره مند شهدا را از روزی مخصوص الهی خاطرنشان می سازد ، آنهم نه فقط درآینده ( قیامت ) بلکه بلا فاصله پس از مرگ . و دلیلش ، تعبیر " یرزقون " است که بر حال و دوام دلالت دارد والا می فرمود : " سیرزقون " ( روزی خواهند خورد ) .
نکته دیگر اینکه فرمود : این روزی (  4 - همان ، ص 216 . ) (  5 - بقره ، 154 . ) (  6 - آل عمران ، 171 - 169 . ) یافتگان بقدری خوشحال و شادمانند که آرزو می کنند دوستانشان ( که در دنیا هستند ) به آنها ملحق شوند . اگر این زندگی فقط در آخرت بود چه جای این بود که برای دوستانشان استلحاق نمایند . و من اعرض عن ذکری ، فان له معیشه ضنکا و نحشره یوم القیامه اعمی . 7 و کسی که از یاد من روی بگرداند ، پس برای او یک زندگی سخت می باشد و او را در روز قیامت کور بر انگیزیم . آیه دو نوع حیات و معیشت را مطرح می سازد : معیشت ضنک و کوری روز قیامت . حیات اولی حیات برزخی است و دلیلش این است که کافران عموما در دنیا زندگی فراخی دارند زیرا برای تمتع از لذات دنیا حد و مرزی نمی شناسند ، همانطور که در روایت آمده است : " الدنیا سجن المومن و جنه الکافر " دنیا زندان مومن و بهشت کافر است .
حتی اذا جاء احدهم الموت ، قال رب ارجعون لعلی اعمل صالحا فیما ترکت کلا انها کلمه هو قائلها و من ورائهم برزخ الی یوم یبعثون .
وقتی یکی از آنها ( کافران ) را مرگ فرا می رسد ، می گوید : پروردگارا مرا به دنیا بازگردان تا اعمال صالحی که ترکشان کردم انجام دهم . ( خطاب می رسد که ) نه ، این فقط کلمه ای است که او می گوید ( حرفش اصالتی ندارد ) از این لحظه به بعد عالمی در انتظارش هست بنام برزخ ، تا روز قیامت . دو مطلب مهم از این آیه فهمیده می شود : یکی اینکه قوای ادراکی انسان در حال مرگ بقدری فعال می شود که قادر است صورتهای ملکوتی رامشاهده کند و با آنها گفتگو نماید . و دیکر اینکه از ابتدای مرگ تا قیامت کبری ، عالمی که برزخ نامیده می شود در انتظار انسان است . (  7 - طه ، 124 . ) (  8 - مومنون ، 1.. - 99 . )
  قالوا ربنا امتنا اثنتین و احییتنا اثنتین فاعترفنا بذنوبنا فهل الی خروج من سبیل گویند :
 پروردگار ما ، دوبار ما را میراند و دو بار زنده کرد ، پس ، به گناهانمان اعتراف می کنیم . آیا راه خروجی از ( جهنم ) هست ؟ آیه کریمه ، دو اماته و دو احیاء را مطرح فرموده که در تطبیق آنها چاره ای جز این نخواهد بود که به عالمی بنام برزخ معترف شویم ، با این توضیح : مرگ اول ( پس از زندگی دنیا ) ، احیاء اول ( عالم برزخ ) ، مرگ دوم ( پس از حیات برزخی ) و احیاء دوم ( قیامت کبری ) . محل استدلال ، عرضه شدن آتش بر فرعونیان در صبح و شام است در حالیکه پس از قیامت شب و روزی وجود ندارد . بعلاوه ، آیه شریفه یک عذاب جداگانه ای ( اشد العذاب ) را در روز قیامت ( یوم تقوم الساعه ) مطرح می فرماید . این دو مطلب دلیل بر این است که عالمی بنام برزخ وجود دارد . فاما الذین شقوا ففی النار لهم فیها رفیر و شهیق خالدین فیها ما دامت السموات و الارض الا ما شاء ربک ان ربک فعال لما یرید و اما الذین سعدوا ففی الجنه خالدین فیها ما دامت السموات و الارض . اما کسانی که شقاوت ورزیدند پس جایگاهشان در آتش است و برای ایشان فریاد سخت و ناله های جانگداز است . و این عذاب تا زمین و آسمان بر قرار است ادامه دارد مگر اینکه پروردکارت بخواهد ، براستی که پروردگارت آنچه بخواهد می کند . و اما آنها که خوشبختند تا آسمانها و زمین بر قرار است در بهشتند . آیات کریمه فوق ، خلود و ماندن در آتش و بهشت را منوط به ادامه آسمانها و زمین نموده است در حالیکه می دانیم طبق صریح قرآن ، در قیامت آسمان و زمینی ( بدین سان ) وجود ندارد : " یوم تبدل الارض غیر الارض و السموات و برزوا لله الواحد القهار " ، بنابر این ، این عذاب و تنعم ، برزخی است . (  9 - مومن ، 11 . ) (  1. - هود ، 1.8 - 1.6 . )

 قیل ادخل الجنه قال یا لیت قومی یعلمون بما غفر لی ربی و جعلنی من المکرمین  گفته شد که داخل بهشت شو . گفت : " ای کاش قوم می دانستند . که پرورگارم چسان مرا مورد غفران خود قرار داده و چسان مرا گرامی داشته است ؟ این آیه شریفه مربوط به حبیب نجار - مومن زمان فرعون - است که پس از ایمان آوردن به حضرت موسی ( ع ) مردم را به پیروی از او دعوت می کرد اما فرعونیان او را کشتند و به دار آویختند ، لذا خداوند زبان حال او را پس از مرگش گزارش نموده و عالم برزخ را بطور ضمنی اثبات می فرماید . دلیل این مطلب ، عبارت : ( ای کاش قوم من می دانستند ... " می باشد

نظرات (3)
میم نون ||
یکشنبه 18 اسفند 1392 ساعت 10:00 ب.ظ
شما استدلال کردید که(اگر گفته شود که مقصود از حیات ، حیات قیامت است ، پاسخ این است که چه ضرورتی داشت که قرآن کریم مخاطبین خود را به عدم شناخت و درک چنین حیاتی ( که فعلا جریان ندارد ) محکوم نماید ؟)شاید برای تقویت ایمان به معاد در بین نو مسلمانان چنین گفته باشد.
امتیاز: 1 0
میم نون ||
یکشنبه 18 اسفند 1392 ساعت 09:57 ب.ظ
درباره اینکه دوبار میراند و دوبار زنده کرد ایا نمیتوان به روز الست استناد کرد؟وایاتی از قران هستند که برای قیامت از فعل ماضی استفاده کرده اند که انرا به معنای حتمیت ان واقعه تفسیر کرده اند ایا درباره زنده بودن شهدا هم نمیتوان چنین تفسیری داشت؟درضمن اگه قرار باشه همه ما بریم برزخ چرا باید زنده بودن پس از مرگ در اون ایه منحصر به شهدا باشه؟
امتیاز: 1 0
منتظر ||
سه‌شنبه 15 مرداد 1392 ساعت 01:35 ب.ظ
ورود افراد زیر 18 سال ممنوع!
امتیاز: 1 0
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
ایمیل :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد